دیدار با همکارفرهنگی در دیلم
خبرگزاری پانا : دیدار با همکارفرهنگی در دیلم فرهنگی بازنشسته محمود فصیحی
به گزارش خبرگزاری پانا ، آرام است .مثل همیشه . مثل وقتی که ازدور میدیدمش . سوار بردوچرخه ی ساده اش طول خیابان شهرکوچکمان راطی میکرد .هیچ وقت دانش آموزش نبودم .اماحالا هر وقت میدیدمش احساس قرابتی عجیب با اوداشتم .نوعی هم ذات پنداری سوال برانگیز .حالاباهم همکارشده بودیم .انگار مسیرهردوی ماجایی به هم گره خورده بود و باید می دیدمش .مدرسه ی من باخانه ی اوهمسایه شده بود .اوخود من بود شاید . آرزوی روزهای بازنشستگی من .همین سادگی روان و بی غل و غش . اما حالا نه ! حالا که دارم این سطرها را می نویسم نه ! تنهایی درد بزرگیست .من نمیتوانم . طاقت این همه تنهایی برای من سخت است . شاید او گریه نکند ، اما من نه . شاید او به خودش اجازه ندهد داد نیاز سردهد ، اما من نه . نمی توانم به خودم قول بدهم بدون پاهایم در وقتهای اضافه هم دوام بیاورم . بی شک یاد سی سال هیاهوی دبستان دیوانه ام می کند . هرگز قرار ما این نبود . این بازی عادلانه برگزار نمی شود . قرار بود اگر شاگردانش به دیدار او نروند ، اگر کسی از تنهایی هایش سراغی نگیرد ، اگر کسی قلب مهربانش را نوازش نکند ، او بتواند با پاهای خسته اش به شهر بیاید و بچه هایش را ببیند .
ببیند که برای خودشان بزرگ شده اند ؛ آنقدر بزرگ که هر کدام میتوانند در برابر بیرحمی ها ی امروزِ زندگی روی پاهای خودشان بایستند . بتواند شادی هایشان راببیند . هر چند از دور . هر چند آنها او را نبینند ! او چون نمی تواند به دیدار ما بیاید نگاه به در حیاط دارد و منتظر دیدار ما است آخه او معلم است و با صدای دلنشین دانش آموز و همکارانش نفس می کشد . مدیریت آموزش و پرورش دیلم
ارسال دیدگاه