از پخت حلیم نذری تا تعزیه خوانی در محرم؛

خورهه محلات روستایی با آداب و رسوم کهن

خبرگزاری پانا: زندگی در روستا شاید سخت باشد اما ویژگی هایی دارد که کمتر می توان نظیر آن را در شهر پیدا کرد.

کد مطلب: ۲۰۱۹۳۲
لینک کوتاه کپی شد

مردمانی ساده دل و میهمان نواز و در کنار آن آداب و رسومی که برخی از آنها قدمتی به درازای چند قرن دارد از شاخصه های زندگی روستایی است. همین خصوصیت است که موجب می شود تا برخی از روستاهای کشورمان خاص تر باشند و نامشان ملکه ذهن بسیاری گردد. استان مرکزی نیز از این قاعده مستثنی نیست و از این دست روستاها در استان ما با قدمت فرهنگی اش زیاد یافت می شود.

به محدوده شهرستان محلات و در فاصله ۴۸ کیلومتری این شهر که می رسیم روستایی با نام «خورهه» واقع شده است. روستایی که شهرت قابل توجهی بین مردم دارد و سبقه تاریخی آن باعث شده تا به عنوان یکی از باسابقه ترین روستاهای استان شناخته شود. روستای خورهه در بین مردم دیگر شهرها با ستونهایش شناخته می شود، ستونهایی که قدمت آن را مربوط به دوره اشکانی ذکر کرده اند و امروزه از ابهت گذشته آن تنها دو ستون عظیم و بخشهایی تخریب شده باقی مانده است که دور از ذهن نیست در سالهای آینده و با ادامه با بی توجهی های کنونی صورت گرفته به این بنای تاریخی آثاری از آن باقی نماند. اما این روستا در کنار تمامی جاذبه هایی که دارد دارای رسمی است که کمتر از آن یاد شده است.

مردم خورهه اکثرا در سالهای اخیر روستا را ترک کرده اند و بار سفر به شهرهای مجاور را بسته اند اما بسیاری از آنها کماکان وفادار به روستا و آیین های دیار خود هستند و از اصول خود عقب نشینی نکرده اند. نوروز یکی از ایامی است که بیشتر ساکنان کوچ کرده این روستا گرد یکدیگر در روستا جمع شده و به یاد سالهای نه چندان دور گذشته مراسم دید و بازدید عید را در روستا به جا می آورند. این ولی تمام داستان نیست. مردم دست و دلباز خورهه که اعتقادات مذهبی قوی ای نیز دارند در ۱۳ روز نوروز آیین کهن خود را هم ادا می کنند و اجازه نداده اند تا سایه مشکلات اقتصادی آنها را از انجام دادن رسم دیرینه شان بازدارد.

یکی از ساکانان این روستا می گوید: مردم خورهه هرساله در ۱۳ روز نوروز و ۱۰ روز دهه اول محرم روی به اجرای یکی از آیین های دیرینه روستا می آورند.

وی گفت: براین اساس هرروز یک نفر در دیگی بزرگ به اندازه تمامی اهالی روستا حلیم پخته و آن را بین اهالی روستا توزیع می کند.

وی اظهار کرد: در این حلیم حداقل یک گوسفند با گوشت تازه وجود دارد و به اندازه یک شبانه روز نیز حلیم در منزل شخص نذر کننده به خوبی پخته می شود تا حلیمی با طعم خوب در اختیار مردم روستا قرار گیرد.

جالب آن است که مردم روستا نیز از ساعت های اولیه صبح در مقابل منزل شخص نذرکننده جمع می شوند و گاهی عقربه های ساعت هنوز به چهار صبح نرسیده است که دیگ بزرگ حلیم به اتمام رسیده است. این نذر و اعتقاد اهالی سالهاست که پابرجاست و نوروز و محرم که اکثر مردم کوچ کرده از روستا به دیار خود بازگشته اند زمان پخت این حلیم محلی است. محرم نیز در این روستای تاریخی شور و حال دیگری دارد و تعزیه معروف خورهه در استان از شهرت خاصی برخوردار است. دهه اول محرم نیز اهالی روستا ضمن حضور در دسته های عزاداری نذر خود را به جا آورده و مردم خورهه نیز با شور و اشتیاق خاصی تدارک پخت و پز حلیم نذری را آماده می کنند.

مردم روستا نیز شخص نذرکننده را دست تنها نمی گذارند و با حضور در منزل وی هریک بخشی از کار را به عهده می گیرند تا همدلی و تعاون و همکاری خود را به اثبات برسانند. امسال نیز به مانند سالهای گذشته این رسم در خورهه انجام شد و مردم روستا علیرغم تمامی مشکلات و فشارهای اقتصادی موجود اجازه ندادند تا چراغ این رسم در روستای کهنشان خاموش شود.

گزارش از علی اسکندری

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار