تاریخی كه در زیر شهر نوش آباد نفس می كشد

خبرگزاری پانا :تاریخی كه در زیر شهر نوش آباد نفس می كشد

کد مطلب: ۲۰۰۹۷۹
لینک کوتاه کپی شد


به گزارش خبرگزاری پانا ،در روایتهای تاریخ و تمدن ایران، بعد از نابودی سیلك كاشان، به نوش آباد می رسی كه حكایت، افسانه نفس های تاریخ در زیر پوست این شهر است كه آغاز دهه هشتاد رویای شهری در زیر زمین نوش آباد به حقیقت پیوست.
بعد از كشف مجموعه باستانی شهر زیرز مینی نوش آباد، فصلی دیگر از تاریخ و تمدن این ملك پرگهر در برابر نگاه جهانیان گشوده شد؛ با این عبارت كه ' بزرگترین معماری دستكند جهان، در ۵ كیلومتری شمال كاشان قرار دارد'.
شهر زیر زمینی نوش آباد، معماری دستكندی است در سه طبقه كه تا عمق ۲۰ متری زیر زمین حفر شده، چیزی فراتر از مراكزی است كه به عنوان شهر زیرزمینی در مناطقی شامل شهر 'كوبرپدی' استرالیا یا 'كاپادوكیه' تركیه و یا 'ونكوور' كانادا معرفی شده اند.
تاریخ شهر كوبرپدی به سال ۱۹۱۵ بر می گردد اما شهر زیرزمینی نوش آباد، روایت تاریخ ساسانیان و ۱۴ قرن پیشینه فرهنگ و تمدن ساكنان سرزمین پارس را در خود نهفته دارد.
فلسفه وجودی معماری این مجموعه باستانی را در سه گزینه می توان تعریف كرد؛ محلی برای عبادت كنندگان آیین 'میترائیسم'، مكانی برای حفاظت در برابر گرمای ۴۰ درجه كویر و یا پناهگاهی در برابر مهاجمانی كه این بخش از فلات مركزی را هدف می گرفتند.
با توجه به نقل قول های شفاهی شاهدان عینی كه دهه هشتاد عمر خود را سر می كنند، این مجموعه معماری از نوش آباد شروع می شود و تا غار 'رییس' در شهر سبز 'نیاسر' در فاصله ۲۰ كیلومتری جنوب غرب كاشان، ادامه داشته است.
هر دو اثر تاریخی غار رییس نیاسر و شهر زیرزمینی نوش آباد، از نظر معماری شبیه هستند با این تفاوت كه نیاسر منطقه ای كوهستانی است اما نوش آباد، در دامان ریگزارهای گرم كویر آرام گرفته است.
از دیگر شگفتی های شهر زیرزمینی نوش آباد، برخلاف دیگر آثاری كه به نام شهر زیرزمینی خوانده می شوند، جریان هوای تازه است كه از طریق چاه های ورودی تامین می شود و این شیوه تهویه هوا، باعث شده كه تنفس داخل آن به خوبی انجام شود.
دیگر وجه تمایز اویی، سه طبقه بودن آن است، در حالی كه دیگر آثار جهان فقط یك طبقه بوده و وسعتی به مراتب كمتر دارند این مساله موجب فزونی روز به روز شمار گردشگران خارجی برای دیدن این اثر باستانی ناشناخته شده است.
شهر زیرزمینی نوش‌آباد ، كاملا دست‌ساز است كه طبقه اول آن در عمق سه‌متری و طبقه سوم در عمق ۱۶متری از سطح زمین ساخته شده و ارتفاع هر طبقه حدود ۱۸۰ سانتی‌متر است.
در این شهر زیرزمینی اتاق‌هایی با ابعاد مختلف ساخته شده كه بعضی دارای سكو هم هستند و راهروهایی باریك آنها را به هم وصل می‌كند. راه ارتباطی طبقات چاه‌های عمیقی است كه علاوه بر آن تهویه هوا را هم انجام می‌دهد. اما بعضی چاه‌های ارتباطی انحرافی است و راه به جایی ندارد.
اتاق‌ها دارای سرویس بهداشتی است و هر اتاق پایه شمع و مشعل در كنار دیوار دارد.
اگرچه بر اساس برخی گمانه‌زنی‌ها گفته می‌شود احتمالا این شهر زیرزمینی در زمان ساسانیان محل مخفی شدن اقلیت‌های مذهبی بوده است. اما شواهد حاكی از آن است كه این شهر در دوران حمله مغول بسیار مورد استفاده قرار می‌گرفته و حتی تا اواخر دوره قاجار هم ادامه یافته است. در این دوران مردم نوش‌آباد از دست راهزنی به نام نایب حسین مدت‌ها در این شهر زندگی می‌كردند و گاهی هم از گرسنگی در همان جا می‌مردند.
راه‌های ورودی به این پناهگاه در محل‌های پررفت و آمد شهر مانند بازار، قنات، مساجد و بعضا خانه‌ها قرار داشته تا در صورت بروز خطری مردم بتوانند به سرعت از گزند نیروی مهاجم در امان بمانند.
ورودی‌های شهر زیر زمینی نوش آباد، پس از عبور به صورت هنرمندانه‌ای پوشیده می‌شدند به گونه‌ای كه هیچ اثری از آنها به چشم نخورد. هر كدام از این طبقه‌ها به وسیله چاه‌های عمودی به هم ارتباط دارند.
برای ساخت این مجموعه باستانی، هیچ‌گونه مصالحی به كار نرفته است و به نظر می‌رسد تا اواخر دوره قاجار هم مورد استفاده قرار می‌گرفته است.
فضای داخلی علاوه بر اتاق‌های تودرتویی كه به وسیله راهروهای خاص به یكدیگر متصل می‌شوند، شامل دستشویی‌ها، محل‌هایی برای قراردادن چراغ به منظور تامین روشنایی و همچنین ساختارهایی برای به دام انداختن دشمن در صورت ورود به این پناهگاه است

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار