پیشرفت ادبیات معاصر در گرو مطالعه ادبیات کهن
خبرگزاری پانا ؛برخی از داستاننویسان معتقدند که نویسندگان جوان میتوانند با مطالعه و بررسی آثار و متون کهن از جاذبههای این آثار برای نوشتن استفاده کنند.ابوتراب خسروی، احمد آرام و یوسف علیخانی در اینباره دیدگاههای خود را بیان کردند.
لزوم مطالعه آثار ادبیات کلاسیک و آشنایی با نویسندگان معاصر یکی از دغدغههای نویسندگان باتجربه و صاحبنام معاصر برای نوقلمان است. آنان معتقدند که نویسندگان جوان موظف هستند با آشنایی از ادبیات کهن از چگونگی خلق آثار ادبی در دورههای مختلف مطلع شوند و در نگارش و تالیف از گنجینه گذشتگان بهره جویند .
این در حالی است که ادبیات گذشته ما سرشار از متون کهنی است که همواره پشتوانه فرهنگی کشورمان به شمار می آمده، این آثار در یک نگاه اجمالی شامل کتابهایی چون «فیهمافیه»، «هفت پیکر»، «اسکندر نامه»، «مثنوی معنوی»، «تاریخ بیهقی»، «اسرارنامه»، «قصههای شیخ اشراق»، «خسرو و شیرین»، «هفت اورنگ»، «لیلی و مجنون»، «سمک عیار»، «بوستان»، «تذکره الاولیا»، «شاهنامه» و «منطق الطیر» است .
البته آثار داستاننویسان پیشرو ایرانی چون صادق چوبک، صادق هدایت، سیمین دانشور، احمد محمود، بزرگ علوی، علی محمد افغانی، غلامحسین ساعدی، بیژن نجدی، جمال میرصادقی، جواد مجابی و رضا براهنی نیز از منابع غنی و ارزشمندی به شمار میروند که میتوانند اساس کار نویسندگانی قرار بگیرد که تازه قلم به دست گرفتهاند. در این باره برخی از داستاننویسان نامآشنا نظراتشان را مطرح کردند : :
مطالعه متون کهن راهی برای تعالی در نوشتن
ابوتراب خسروی، نویسنده رمانهای «رود راوی» و «ملکان عذاب» گفت : نویسندگان جوان در عرصه ی نویسندگیشان بایستی همواره به ادبیات کهن رجوع کنند و استعدادشان را در این حوزه شکوفا نمایند.
و ی در ادامه افزود : منبع اصلی این نویسندگان باید ادبیات کهن فارسی باشد و رجوع به ترجمه ی ادبیات خارجی باید به ما ایده دهد ، نه صرفاَ تقلیدی کور کورانه باشد.
با مطالعه آثار گذشته کمتر مرتکب اشتباه میشویم
احمد آرام، داستاننویس دیگر کشورمان نیز عدم تجربه دهههای ۴۰ و ۵۰ را به عنوان یکی از اشکالات بزرگی که نویسندگان نسل جوان گرفتار آن هستند. نویسنده رمان «حلزونهای پسر» ادامه داد : دهههای ۴۰ و ۵۰ دوران طلایی ادبیات ایران را شکل دادهاند و آثاری که از آن دوران باقی مانده حایز اهمیت و قابل تامل است و محل امنی برای رجوع مخاطبین جوان به انها است .
باید بدانیم بر شانههای چه کسانی ایستادهایم
یوسف علیخانی، داستاننویس و مدیر نشر آموت نیز مطالعه متون کهن را روشی تخصصی در یادگیری زبان دانست و گفت: از پیشکسوتان حوزه فرهنگ و ادب میشنیدم که برای نویسنده شدن ، خواندن کتابهای کهن به اندازه نان شب واجب است. نویسنده کتاب «اژدهاکشان» افزود ، زیرا ما نویسندگان باید بدانیم که روی شانههای چه کسانی ایستادهایم. به این ترتیب زمانی که عقبه فرهنگیمان را بشناسیم، میتوانیم درک بهتری از زبان امروزمان داشته باشیم. .
ارسال دیدگاه