بررسی ورود زودهنگام انتخاباتی از سوی برخی جریانها/ ناگفتههایی از انتخاب دبیر کل جبهه پیروان
خبرگزاری پانا:در گفتگوی تفصیلی با دبیركل حزب موتلفه اسلامی، جایگاه كنونی احزاب سیاسی در كشور، آسیبهای جریان اصولگرایی، برنامهها و فعالیتهای حزب موتلفه برای آینده، تداوم نقشههای فتنهگران علیه كشور، تاثیرات و علت اعمال تهدیدهای آمریكا علیه نظام، چگونگی واكنش اصولگرایان به جریان انحرافی و نحوه انتخاب دبیركلی حزب موتلفه و جبهه پیروان خط امام و رهبری... مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
باشگاه خبرنگاران نوشت:
گفتگوی گرم سیاسی با "محمدنبی حبیبی" دبیركل حزب قدیمی اصولگرای كشور با صبر و حوصله زیاد وی بیش از یك ساعت و نیم به طول انجامید كه در آن علاوه بر بررسی موضوعات مختلف از تاثیرات مثبت و به یاد ماندنی مرحوم "حبیبالله عسگراولادی" در عملكرد و شاكله حزب موتلفه اسلامی سخن به میان آمد.
با دبیركل حزب موتلفه اسلامی، جایگاه كنونی احزاب سیاسی در كشور، آسیبهای جریان اصولگرایی، برنامهها و فعالیتهای حزب موتلفه برای آینده، تداوم نقشههای فتنهگران علیه كشور، تاثیرات و علت اعمال تهدیدهای آمریكا علیه نظام، چگونگی واكنش اصولگرایان به جریان انحرافی و نحوه انتخاب دبیركلی حزب موتلفه و جبهه پیروان خط امام و رهبری... مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
متن كامل مصاحبه "محمدنبی حبیبی" به شرح ذیل است:
برگزاری نشست هماندیشی وزیر كشور با احزاب را تا چه اندازه در حل مشكلات تحزب در كشور موثر میدانید؟
حبیبی : در جلسه هماندیشی احزاب هم این نکته را عرض کردم که کار وزیر کشور در این خصوص اقدام قابل تقدیری است، اما این اقدام باید استمرار داشته باشد و البته جای چنین جلساتی در دورههای گذشته وزارت کشور واقعا خالی بود. این موضوع که وزارت کشور با احزاب ارتباط کم داشته باشد و یا نداشته باشد، واقعا جای تعجب دارد.
در كل اصل جلسه را مفید میدانم و معتقدم که در همین جلسه نقطه نظراتی که از سلایق مختلف عنوان شد میتواند برای شرکتکنندگان در جلسه و برای وزارت کشور هم مفید باشد. این نوع جلسات میتواند در تعمیق و توسعه فرهنگ تحزب در کشور اثر مثبت داشته باشد، بنابراین همانطور كه خواست اتفاق آرای اعضای جلسه بود، انتظار داریم که این جلسه مقدمهای برای تشكیل جلسات بعدی باشد و همچنین جلساتی با سران قوا با گروههای سیاسی هم برگزار شود تا از طریق مجموعه احزاب نقطهنظرات مسئولان قوای سهگانه و مسئولان احزاب بیشتر از گذشته مورد ارزیابی قرار بگیرد.
حبیبی : بنده راجع به حزب فراگیر معتقدم که تشکیل چنین حزبی با توجه به وضعیت كنونی احزاب در کشور نه در جریان اصلاحطلبی و نه در جریان اصولگرایی شکل نخواهد گرفت، اما مطمئنا ائتلاف میان احزاب هم سلیقه در دورههای انتخاباتی یک موضوع قابل تحقق است.
در واقع تشکیل حزب فراگیر با ائتلافهای انتخاباتی دو مقوله کاملا جداست و معتقدم که از همین اكنون احزاب اصولگرا مصلحتشان این است که موانع یک ائتلاف بزرگ را از میان بردارند و با یک ائتلاف جامع وارد میدان انتخاباتی شوند.
حزب موتلفه اسلامی چه زمانی نظرات خود را در خصوص پیشنویس لایحه تاسیس و فعالیت احزاب كه از سوی وزارت كشور خطاب به گروههای سیاسی منتشر شد را ارائه میدهد؟
حبیبی : راجع به قانون احزاب معتقدم که این قانون، همانطور که مسئولان وزارت کشور تشخیص دادند بایستی یکبار دیگر مورد مطالعه قرار گیرد. نقطه نظرات صاحبنظران گرفته شود و پیشنهاد وزارت کشور در این رابطه در مورد تجدیدنظر برخی از مفاد قانون احزاب باید یک پشتوانه قوی کارشناسی داشته باشد.
تعدادی از احزاب به این دلیل که خودشان مشغول فعالیت حزبی هستند، نظرشان میتواند برای اصلاح قانون احزاب موثر باشد. در هر صورت معتقدم که وجود قانون احزاب در کشور، به عنوان قانونی که نقص کمتری داشته باشد و مشکلات گذشته را رفع كند یک موضوع بسیار ضروری برای موضوع تحزب در کشور است.
حزب موتلفه اسلامی نظرات پیشنهادی خود را در مورد پیشنویس لایحه تاسیس و فعالیت احزاب به صورت مستقل و یا به همراه جبهه پیروان خط امام و رهبری ارائه میدهد؟
حبیبی : برای ارائه نظرات كارشناسی هر دو روش میتواند مفید باشد، به هرحال اگر وزارت کشور هرکدام از احزاب نظر خواسته باشد، معتقدم که این حزب مورد خطاب وزارت کشور باید پاسخ خودش را وزارت کشور بدهد اما این مسئله مانع این نیست که به اصطلاح جبهههایی مثل جبهههای پیروان خط امام و رهبری هم نظر مشترکی به وزارت کشور اعلام کنند. در هر صورت ما پاسخ مستقل خود را خواهیم داشت. پاسخی که مجموعه نظرات اعضای جبهه پیروان را در برداشته باشد و آنرا در ایجاد یك نظر مشترک سهیم خواهیم دانست .
آیا تاکنون حزب موتلفه اسلامی در خصوص نظرات كارشناسی لایحه پیشنهادی به اجماع رسیده است؟
حبیبی : بخشهای کارشناسی ما اقداماتی را در این خصوص انجام داده و البته من شخصا ضرورتی نمیبینم که در مرحله کارشناسی حزب ورود پیدا کنم. طبیعتا نظر نهایی را بعد از جمعبندی ایدههای كارشناسی به عنوان نظر حزب اعلام خواهیم کرد.
فکر میکنید حزب موتلفه اسلامی در چه زمانی نظر نهایی خود را به وزارت کشور ارائه میدهد؟
حبیبی : البته وزارت کشور یک نظرخواهی کلی را ارائه داده و باید ما هم هرچه زودتر نظرات خود را ارائه دهیم.
به اعتقاد شما فعالیت احزاب منحله مشارکت و مجاهدین انقلاب اسلامی در شرایط کنونی به مصلحت است؟
حبیبی : همه ما باید تسلیم قانون باشیم، اینکه یک حزبی میتواند یا نمیتواند فعالیت کند را قانون مشخص میکند اگر ادعای قانونگرایی داریم هر حکمی را که قانون ولو علیه ما باشد صادر شود باید به آن تمکین کنیم.
در مورد احزابی که فعالیت آنها متوقف شده یا منحل اعلام شده، معتقدیم که آنچه را که قانون حکم صادر کند لازمالاجرا است ولو اینکه ما به عنوان حزب با آن حکم موافق نباشیم در واقع ملاک در این رابطه قانون است نه احزاب.
در صورت بازگشایی خانه احزاب، عملكرد حزب موتلفه به چه صورت خواهد بود؟ با توجه به اختلافاتی كه میان جریانهای سیاسی موجود در كشور درباره نحوه اداره و ریاست خانه احزب پیش آمده بود؛ ایده شخص شما به عنوان دبیركل حزب موتلفه اسلامی برای بازگشایی خانه احزاب چیست؟
حبیبی : اگر خانه احزاب یک محلی برای غلبه یک جناح خاص باشد به سرنوشت فعلی دچار میشود. خانه احزاب محل غلبه جناح خاصی از کشور نباید باشد بلکه به معنای واقعی کلمه مدیریت آن بایستی فراجناحی باشد در غیر این صورت به خانه جناح تبدیل میشود.
اصلاحطلبان در گذشته اشتباهی مرتکب شدند. آنها خانه احزاب را به خانه جناح اصلاحطلبان تبدیل کردند و نتیجه آن این شد که اكنون مشاهده میشود. ما منشوری در خانه احزاب داریم که حزب موتلفه در تدوین آن هم دخیل بود متاسفانه برخی اصلاحطلبان با پشتوانه خانه احزاب در فعالیتهای حزبی از برخی بندهای منشوری که امضا کرده بودند عدول کردند لذا خانه احزاب باید محلی باشد که همه سلیقههای حزبی در آن حضور داشته باشند و یک مقامی بالاتر از جناحها و احزاب را در مدیریت داشته باشد اگر چنین اتفاقی بیافتد قطعا خانه احزاب میتواند مفید باشد.
حبیبی : اینکه تشکلهای اصولگرا در روشها اختلاف سلیقه داشته باشند یک موضوع غیر عادی نیست، در جریان اصلاحطلبی هم وضعیت به این شکل است، اما معتقدم به اینکه احزاب و تشکلها قرار است یک رقابت جدی را با طیف رقیب مقابل در ادامه مسیر انجام دهند، لذا گروههای سیاسی بایستی راهی را آغاز و به نتیجهای مطلوب برسانند. به عنوان مثال اگر مصداقی بخواهیم صحبت کنیم در انتخابات مجلس و ریاستجمهوری، جریانها و گروههای سیاسی نهایتا در اجماع افراد به یک نفر مشخص برسند.
یعنی در انتخابات مجلس در حوزههای انتخابیه ممکن است که نامزدهای متعدد اصولگرا وجود داشته باشد، وقتی که این تعدد نامزدها در یک حوزه اتفاق بیفتد و نامزدهای متعدد به میدان بیایند، اصولگرایان رأیشان خواهد شکست و بین چند نفر تقسیم میشود.
در دورههای قبلی انتخابات هم بارها این موضوع را شاهد بودیم، یعنی در یک حوزه انتخابیه یک نفر از رقبای اصولگرایان به میدان آمده و چند نفر از اصولگرایان نامزد شدند با وجود اینکه آرای اصولگرایی در آن حوزه انتخابیه بیش از رأی اصلاحطلبان بوده، اما به دلیل اینکه متعدد وارد میدان شدند، رأیشان شکسته و جریان اصلاحطلبی با رأی کمتر به جریان اصولگرایی تفوق پیدا کرد.
به خاطر دارم که در انتخابات دوم شورای شهر تهران همین اتفاق برای جریان اصلاحطلبی شکل گرفت، یعنی جریان اصولگرایی با پانزده نفر نامزد مشترک وارد میدان شد و تشکلهای وابسته به اصلاحطلبان، ضمن اینکه مشترکاتی با هم داشتند با تفاوتهایی به میدان آمدند، یکی از دلایل شکست اصلاحطلبان به طور کامل در انتخابات شورای شهر دوم تهران، تفاوت نظر اصلاحطلبان با هم و اتفاق نظر اصولگرایان با یكدیگر بود.
این قاعده در تمام دورههای انتخاباتی مسلما پابرجا خواهد بود، یعنی فرقی نمیکند کدام انتخابات و چه سال و دورهای؟ تعدد نامزدها علیالقاعده یکی از عوامل شکست هر جریانی است که با نامزدهای متعدد وارد میدان میشوند.
اینجا عقل تشکیلاتی حکم میکند که سلیقههای یک جریان انتخاباتی به هم نزدیک و تبدیل به یک نظر شوند و با آن یک نفر هم به میدان انتخابات ورود پیدا کنند.
این سوال را همیشه در دورههای مختلف انتخاباتی برای جمع اصولگرایان در نقاط مختلف کشور مطرح و تاكید میکنم كه اگر از تشكیلات یك حزب، حتی یك نفر هم وارد مجلس شورای اسلامی شود اما جریان اصولگرایی غلبه پیدا کند، این امر در مجلس یک بخش کار است. بخش دوم این است که یک تشکل اصولگرا تعداد قابل توجهی حتی ۵۰ نفر را هم وارد مجلس کند ولی غلبه با رقبای اصولگرا در همان مجلس باشد.
معتقدم که شرط پایبندی به اصولگرایی این است که ما برای موفقیت این جریان تلاش کنیم ولو اینکه خود ما به عنوان یک تشکل در انتخابات مجلس یا شوراهای شهر و روستا سهم حزبی مستقل نداشته باشیم.
مهم این است که جریان اصولگرایی در انتخابات غلبه پیدا کند و اگر لازمه موفقیت یک تشکل وابسته به جریان اصولگرایی، شکست این جریان باشد، به نظر من این تشکل دیگر نمیتواند نام خود را اصولگرا بگذارد.
بنابراین معتقدم که همه ما بایستی دغدغه موفقیت جریانی به اسم جریان اصولگرایی را داشته باشیم که خودمان را وابسته به آن اعلام کنیم. بنده معتقدم که در همین انتخابات یازدهم ریاستجمهوری که مجموعه جریان اصولگرایی نتوانست هیچ کدام از نامزدهایش را به عنوان رئیسجمهوری مورد رای اکثریت قرار دهد، همین تفرقی بود که در بین این جریان سیاسی وجود داشت، یعنی با چند نامزد وارد شدند و جریان رقیب تقریبا با یک نامزد به انتخابات ورود پیدا کرد.
البته من "حجتالاسلام و المسلمین حسن روحانی" را تنها نامزد عدهای از اصلاحطلبان نمیدانم. معتقدم عدهای از اصولگرایان هم به آقای روحانی رأی دادند و اینکه جریان اصلاحات بخواهد آقای روحانی را به عنوان رئیسجمهور به نفع خود مصادره کند، به نظر من این یک مصادره غاصبانه است و البته تاكنون از خود آقای دکتر روحانی هم نشنیدهام که اعلام کند من وابسته به جریان اصلاحات هستم، بلكه میخواستند كه خود را بیشتر به عنوان یک نامزد فراجناحی مطرح کنند.
اما در هر صورت آن دسته از اصلاحطلبانی که چه فرد و چه تشکل آنها با قبول نظام جمهوری اسلامی، فصلالخطاب بودن ولیفقیه، اعتقاد به مبانی ولایتفقیه وارد جریان انتخابات شوند و رقیب جدی برای اصولگرایان شود را رقابت نادرستی نمیدانم.
حرف ما در این موضوعات با کسانی است که با بهانه اصلاحطلبی، فتنهگری کردند. ما هر اصلاحطلبی را الزاما فتنهگر نمیدانیم، ولی این جریان باید مراقب باشد که اگر لکه فتنه ۸۸ به دامن اصلاحطلبی مقداری وارد شده، حتما پاک شود.
چون موضوع فتنه ۸۸ با موضوع رقابت اصلاحطلبان داخل نظام با جریان اصولگرایی دوتا مقوله کاملا جدا هستند اما در هر صورت ما با همان اصلاحطلبان هم رقیب هستیم، یعنی اصلاحطلبانی که نظام را قبول دارند رقیب جریان اصولگرایی هستند. در اصل این رقابت هیچ مانع و مشکلی وجود ندارد، بلکه آن را لازم هم میدانیم.
به هرحال عدهای در جامعه طرفدار اصلاحطلبان هستند و در دورههای انتخاباتی و با جذب تودههای مردم با سلیقههای مختلف در پای صندوقهای رأی، حضور داشتند و یک اولویتی را كه مربوط میشود به مصلحت کل نظام اسلامی برای این جریان قائل هستیم. چراكه اهمیت مصلحت کل نظام اسلامی برای ما از مصلحت کل اصولگرا بسیار بالاتر است.
به صراحت میگویم که آمدن آن دسته از اصلاحطلبانی که اصل نظام را قبول دارند در رقابتهای انتخاباتی نه تنها ضرری ندارد، بلکه سودمند و پرفایده هم است. در هر صورت همه باید بپذیریم که سلیقههای بیش از ۴۵ میلیون رأی دهنده در کشور متفاوت است. این تفاوت تا جایی که اصل نظام، ولایتفقیه، فصلالخطاب بودن ولیفقیه مورد قبول باشد هیچ مشکلی برای جمهوری اسلامی به وجود نخواهد آورد و شریک بودن مردم را با سلیقههای مختلف در انتخابات بیشتر توسعه میدهد.
اخیرا "محمدرضا عارف" اظهارنظری داشته مبنی بر اینکه «حوادث ۸۸ نباید چماقی برای حذف و طرد عدهای شود، اصولگرایان بپذیرند در اتفاقات سال ۸۸ اشتباه کردند» نظر شما در این مورد به چه صورت است؟ فکر نمیکنید بحث ورود زودهنگام به انتخابات در دفاع از فتنه در این میان مطرح باشد؟
حبیبی : خواسته ما از آقای عارف که او را یک اصلاحطلب داخل نظام میدانیم این است که اولا فتنه و عوامل آن را حتما محکوم کنند و منکر اصل فتنه در موضوعات و رقابتهای انتخاباتی نشوند.
بنده خدمت آقای عارف و دوستانشان عرض میکنم که فتنه واقعا وجود داشته، فتنه واقعا ریشه خارجی داشته، فتنه واقعا برای براندازی نظام جمهوری اسلامی شکل گرفته و عدهای هم در این مسیر به عنوان همراهی با فتنه مرتکب خیانت و جنایت شدند.
من معتقدم که اصلاحطلبان واقعی مثل آقای عارف و اصولگرایان در طرد و محکوم کردن فتنه هیچ وقت به خودشان تردید راه ندهند. حال ممکن است در برخی مواقع، کسانی از یك موضوع سوءاستفاده کنند و البته باب این مباحث همیشه در همه جا باز بوده و هست.
فتنهگران از کلمه مقدس "آزادی" نهایت سوءاستفاده را به عمل آوردند بنابراین نمیتوانیم ضرورت اصل آزادی را منکر شویم برخی از فتنهگران گفتند رأی مردم اهمیت دارد. بله رأی مردم اهمیت دارد اما اگر در موضوعات مختلف مثل آزادی و اهمیت آرا در جهت براندازی نظام استفاده شود. آنجا است که سیاستمداری مثل آقای عارف بایستی خط مرزها را کاملا مشخص کند.
البته در میان جریان اصولگرایی و اصلاحطلبانی که در داخل نظام هستند، ممکن است برخی مواقع اشتباهاتی را مرتکب شده باشند در واقع برای این دو جریان نمیتوان معصومیت قائل شد.
بنده برای اطلاع آقای عارف میگویم که برای جریان اصولگرایی، عصمت قائل نیستیم. بنابراین ممکن است که اتفاقاتی هم افتاده باشد. اما عرض میکنم فتنه یک چیزی بالاتر از چماق و شمشیر است. شمشیر و چماق لغاتی نیستند که فتنه و فتنهگری را بتوانند توصیف کنند. اینها لغاتیاند که غنای کامل را برای توصیف فتنه، فتنهگران ندارند. بنابراین خوب است که دوستان ما در جریان اصلاحطلبی واقعا به صراحت مرز خودشان با فتنهگران را مشخص کنند.
برای اطلاع آقایان عرض میکنم كه هماكنون استخوان لای زخم ماندن موضوع فتنه و اصلاحطلبی وجود دارد بنابراین اصلاحطلبان باید این استخوان را از این زخم جدا کنند.
در حال حاضر بسیاری از افراد در داخل و خارج از کشور از نحوه محاکمه سران فتنه و رفع حصر، محاکمه همزمان فتنهگران با احمدینژاد سخن میگویند. نظر شما نسبت به نحوه محاکمه سران فتنه به چه صورت است؟
حبیبی : برخی از کسانی که میخواهند موضوع فتنه را از صفحه تاریخ پاک کنند در اشتباه محض به سر میبرند آنها باید بدانند این لکه ننگ هرگز در صفحه تاریخ ایران محو و فراموش نخواهد شد.
ما موضوع فتنه، فتنهگری و فتنهگران را باید در ذهن و تاریخ خود دائما زنده نگه داریم چون اینها در سال ۱۸ تیر ۱۳۷۸ اظهار وجودی کردند و ۲۳ تیر مردم پاسخ آنها را دادند. در جریان فتنه ۸۸ عدهای باز هم اظهار وجودهایی در چارچوب مخالفت با ائمه و عاشورا کردند اما مردم در ۹ دی همان سال پاسخ آنها را دادند.
بنابراین کسانی که سعی میکنند که موضوع فتنه را یک مقوله فراموش شده عنوان کنند باید بدانند که اصولگرایان هرگز اجازه نخواهند داد که این موضوع از صحنه تاریخ ایران محو شود. علت هم این است که ما تا زمانی که پایبند به اصول انقلاب هستیم و قصد توسعه و تعمیق تفکر انقلاب اسلامی را داریم هرگز نباید باور کنیم که فتنه یکبار در سال ۸۸ اتفاق افتاد و برای همیشه تمام شده است.
من معتقدم که فتنهگران قطعا کارشان را ادامه خواهند داد به همین دلیل باید معتقد به زنده نگه داشتن موضوعات انقلاب برای جلوگیری از فتنههای آینده باشیم.
اما اینکه سران فتنه باید محاکمه شوند، به نظرم نظام در موقع مقتضی این اقدام را صورت خواهد داد. اما معتقدم رفتار نظام اسلامی در مورد سران فتنه با دید رأفت و ترحم بود. در هر نظام دیگری که برای براندازی آن نظام بدین شکل به میدان میآمدند، مجازاتهایی بسیار شدیدتر از آنچه که جمهوری اسلامی اعمال کرده انجام میدادند.
اخیرا ما شنیدیم برخی از کسانی که میخواهند موضوع فتنه را از صفحات تاریخ کشور پاک کنند، طلبکار هم شدند. میگویند ما حاضریم نسبت به خطاهایی که در مورد ما شده گذشت کنیم. ما از آنها خواهش میکنیم که هرگز گذشت نکنند و بلکه از نظام تقاضا داریم که این افراد مدعی را حتما به مجازاتهای لازم با موازین اسلامی برسانند.
شما بارها به پایبندی اصولگرایان به مبانی فکری این جریان اشاره داشتید؟ با توجه به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری یازدهم و آغاز فعالیت انتخاباتی از سوی اصلاحطلبان، استراتژی سیاسی جریان اصولگرایی در این هنگام چه باید باشد؟
حبیبی : اگر مقوله انتخابات را برای تعین روشهای کار سیاسی اصولگرایان معیار قرار دهیم، معتقدم که همه ما باید به طرف یک ائتلاف مقدس بزرگ پیش برویم و سعی کنیم که در انتخابات مجلس آینده، در حوزههای انتخابیه با نامزد واحد وارد میدان شویم. در غیر این صورت باید قبول کنیم که در مقابل رقبا توفیقی نخواهیم داشت.
البته این درخواست من از اصولگرایی موضوعی نیست که فقط مخصوص این جریان باشد. جریان اصلاحطلبی هم اگر به جای ائتلاف به صورت تفرق پیش برود امید پیروزی نمیتواند داشته باشد. بنابراین اکنون مهمترین مقوله استراتژی را به خصوص برای انتخابات مجلس ائتلاف سراسری اصولگرایان میدانم.
آقایان "محمدرضا خاتمی" و "محمدرضا عارف" از ائتلاف اصلاحطلبان با اصولگرایان دلسوز نظام و خردگرا سخن گفتهاند. ارزیابی شما از چنین ائتلافی برای ساختن کشور بنا به اظهارات آنان در انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی چیست؟ آیا چنین ائتلافی با دو مبانی سیاسی متفاوت در كشور میتواند محقق شود؟
حبیبی : اینکه با شرایط فعلی جریان اصلاحطلب و اصولگرا راجع به انتخابات مجلس شورای اسلامی به ائتلاف برسند، آنرا یک موضوع غیرعملی میدانم. چنین اتفاقی را اصلا پیشبینی نمیکنم که به واقعیت بپیوندد.
جریان اصولگرایی در سلیقهها و اداره کشور و در نوع استفاده از نیروهای انقلاب مبانی دارد که ممکن است در مواقع و مواردی با آنچه که اصلاحطلبان دنبال میکنند، متفاوت باشد.
اما اینکه جریان اصولگرا و اصلاحطلب در مواردی كه ما به عنوان خط قرمز نظام میدانیم وارد خط قرمزها نشوند در این موارد میتوانیم حتی ارتباطاتی هم با هم داشته باشیم.
در خانه احزاب منشوری را مجموعه سلایق اصلاحطلب و اصولگرا به عنوان احزابی که در تدوین منشور سهیم بودند مشترکا به نتیجه رساندند. این موضوع میتواند در مواردی که لازم است ارتباطی را بین اصلاحطلبان و اصولگرایان محقق كند.
به خاطر دارم چند سال پیش با ابتکار حزب موتلفه اسلامی یک همایش راجع به حمایت از مقاومت فلسطین. به طور مشخص حزبالله، حماس تشکیل دادیم. من خودم شخصا با چند نفر از مسئولان اصلاحطلب صحبت کردم و گفتم شماها تشویق کنید که این همایش تشکیل شود و هزینه آن همایش را هم حزب موتلفه اسلامی پرداخت كه در نهایت در میان دو جریان سیاسی كشور مورد استقبال قرار گرفت.
چهرههای دو جریان در آن همایش انصافا دیدنی بود و برخی از اصلاحطلبان، حتی نطقهایی تندتر از اصولگرایان علیه اسرائیل و مقاومت ایراد کردند. این خود نیز یک تجربه خوب و مثبت است اما با این حال در جریانهای مختلف سیاسی ممکن است که راجع به سلیقههای اداره کشور مثلا در مقوله اقتصاد تفاوت نظر داشته باشیم. من این نوع تفاوت را مضر نمیدانم بلكه هر وقت آنها توانستند با تبیین این سلیقهها در انتخابات پیروز شوند، یعنی اینکه مردم به آن سلیقه رآی دادند خب آنها باید ایده خاص خود را در کشور پیاده کنند.
اگر سلیقه ما در آن موضوع اقتصادی با اصلاحطلبان تفاوت داشت و مردم به سلیقه ما رای دادند طبیعی است که وقتی جریان اصولگرایی میخواهد متصدی امر اقتصاد کشور شود، ایدههای خود را اعمال میکند در عین حال که هیچگاه هم از اطلاع یافتن سلیقههای مخالف با خود بینیاز نخواهد بود.
هر رقابتی را نباید دشمنی و مخالفت فرض کرد اما در هر صورت ما چه بخواهیم و چه نخواهیم در یک خانوادهای که متشکل از یک پدر و مادر و فرزند است نمیتوانیم انتظار داشته باشیم که در هیچ موردی میان این چند نفر اختلافی وجود نداشته باشد اما میتوانیم انتظار درستی داشته باشیم که هر وقت کیان آن خانواده مورد حمله و خطر قرار میگیرد همه خانواده با تمام وجود اختلاف سلیقههایی که دارند به میدان بیایند و از کیان خانواده دفاع کنند.
ما حرفمان این است وقتی که مثال میزنم جریان فتنهگر در کشور حرکتهایی را آغاز میکنند و به خصوص اینکه عدهای از آنها خود را اصلاحطلب اعلام کردند جریانی که باید در این میان با آنها مقابله کند جریان اصلاحطلبی است چراكه به نام این جریان، عدهای فتنهگری کردند. اینکه اصولگرایان با آنها مخالفت کنند یک مسئله طبیعی است اما برخی اصلاحطلبان که در حسن نیت آنها هم تردید نداریم تاکنون حساب خود را از جریان فتنه جدا نکردند و این مسئله مورد سوال است که بعد از گذشت ۴ سال از فتنه، چطور برخی از اصلاحطلبان که داعیه مدیریت یک تشکل را هم دارند به صراحت فتنه را محکوم نکردند.
طبیعتا اگر آنها بخواهند با این سکوتی که در مقابل فتنه و فتنهگری کردند توقع داشته باشند که اصولگرایان هم با آنها و همه موارد به ائتلاف برسند این یک آرزویی است که بیانش هم بد نیست اما به نظر من نشدنی است.
حبیبی : خیر. در جریان اصلاحطلبی و اصولگرایی، مسلما اشخاص و سلیقههای متفاوتی بروز و ظهر کردند که با خود آن جریان خیلی سازگاری هم نداشتند. من معتقدم که جریان فتنه با جریان اصلاحطلبی نباید سازگاری داشته باشد و البته در خیلی موارد هم نداشته است.
وقتی تفکراتی در جریان اصولگرایی نظیر آنچه که در دوره آقای احمدینژاد به عنوان طرز فکر مشایی پیش آمد اولین کسانی که در این میان به جد مخالفت کردند همانهایی بودند که قبلا از احمدینژاد دفاع میکردند.
یعنی اصولگرایی و اصلاحطلبی به نظرم بایستی یک عقد اخوت با کسانی که مدعی هستند ببندند، یعنی كسانی که ادعای طرفداری از جریانی را دارند ازهمه بیشتر خود اصولگرایان و اصلاحطلبان باید مراقب باشند که این مدعی هر وقت از خط مشی اصلی منحرف شد با آن برخورد کنند.
در جریان اصولگرایی هم این اتفاق افتاد و معتقدیم که اقدامات جریان انحرافی که در حال رخ دادن بود از فتنه کمتر نبود یعنی در آینده میتوانست چیزی بالاتر از فتنه در كشور و نظام درست کند اما اصولگرایان در این مورد همت کردند و این جریان را با شجاعت و صراحت طرد کردند.
هنوز دیر نشده که جریان اصلاحطلب و اشخاصی که سردمداران این جریان سیاسی هستند، فتنه را محکوم کنند. کلمه محکوم کردن با انتقاد کردن دو مقوله جدای از هم هستند. انتظار ما این است كه جریان فتنه از طرف سران اصلاحطلب صریحا محکوم شود اما متاسفانه در این میان عدهای از سران این طیف سیاسی در محکوم کردن صریح فتنه و فتنهگران خودداری کردند.
نظر شما در خصوص طرحهای مختلفی كه از سوی اصلاحطلبان همچون "غلامحسین كرباسچی" بر سر اجماع شخصیتهای اصولگرا مثل "حجتالاسلام والمسلمین ناطقنوری" مطرح میشود چیست؟
حبیبی : در انقلاب شخصیتهایی داریم که مورد قبول اصلاحطلبان داخل نظام و اصولگرایان هستند.
این را هم بگویم كه من وقتی با لحن موافقت با جریان اصلاحطلبی دم از اصلاحطلبی میزنم منظورم منحصرا اصلاحطلب و اصلاحطلبی داخل نظام است و منظورم از داخل نظام بودن این است که قانون اساسی، ولایتفقیه و فصلالخطاب بودن ولیفقیه را قبول داشته باشند و این اصلاحطلب و اصلاحطلبی میتواند مورد قبول باشد. اما شخصیتهایی از جریانهای مختلف هستند که نمیخواهند وابسته به جریان خاص باشند.
اگر اصولگرایان و اصلاحطلبان از وجود و حضور این اشخاص، قصد استفاده را دارند و به نیروهای فراجناحی در كشور اهمیت دهند نه تنها عیب نیست، بلكه یک حسن است. هر کسی هم بتواند از این حسن برخوردار باشد روش مناسبی را در پیش گرفته است.
بحث بر سر لیدری اشخاصی همچون "آیتالله هاشمی رفسنجانی"، "حجتالاسلام والمسلمین ناطقنوری " و " حجتالاسلام والمسلمین خاتمی" در صورت تشكیل حزب فراگیر مطرح است. شما به عنوان شخصی كه سابقه طولانی در فعالیت حزبی دارید فكر میكنید تمامی احزاب و جریانهای سیاسی حاضر به پذیرش این مسئاله در عمل خواهند بود؟
حبیبی : تشکیل حزب فراگیر را در شراط حال حاضر كشور غیرممکن میدانم وقتی دم از حزب فراگیر در جریان خاص میزنیم یعنی اینکه از احزاب اصولگرا بخواهیم که خودشان را در آن حزب فراگیر ادغام کنند. به نظرم چنین اتفاقی نخواهد افتاد و اصل تشکیل حزب فراگیر را تحقق نیافتنی میدانم. راجع به اینکه این حزب لیدرش چه کسی باشد تاکنون ذهنم را مشغول نکردم چون اصل موضوع را نشدنی میدانم.
اصولا اینکه فقط به وجود و تشکیل یک حزب اکتفا کنیم و اینکه بگوییم در جریان اصولگرایی یک حزب درست کنیم و همه هم مقید به آن حزب باشند اصل این کار نادرست و نشدنی است.
احزاب میتوانند فعالیت مستقل خود را داشته باشند، ایدهها و مدیران خود را به مردم معرفی کنند و یک جریانی در فصلهای انتخاباتی میتواند ائتلافی در جریانهای خود داشته باشند.
به جای لیدر تشخیص میدهم که از واژه "نامزد" اسم ببرم یعنی در یک حوزه انتخابیه جریان اصولگرا به یک نامزد برسد این نامزد الزاما لیدر جریان اصولگرایی ممکن است نباشد ولی میتواند مورد رأی اکثریت قرار بگیرد اما این موضوع لیدر بودن و نامزد بودن را باید از هم تفکیک کنیم.
با توجه به تاكید اصولگرایان بر حفظ وحدت و انسجام، جلسهای تحت عنوان شورای هماهنگی اصولگرایان به میزبانی "حجتالاسلام سیدرضا تقوی" تشكیل شده آیا از شما برای شركت در این جلسه دعوت به عمل آمد؟
حبیبی : این جلسه که با دعوت آقای تقوی شکل گرفته فعلا در حال طی کردن مراحل مقدماتی است. به همین دلیل سعی شده که از سلیقههای مختلف اصولگرایی در این جلسه دعوت شود و تا این تاریخ هیچ تصمیم مشترکی از سوی شركتكنندگان جلسه اتخاذ نشده و بیشتر مباحث و گفتگوها در جهت حرکت به سوی ائتلاف در جریان اصولگرایی در قالب ائتلاف بود.
من اصل این اقدام را از طرف هر اصولگرایی که انجام شود، درست میدانم و در این جلسه هم دعوت شده بودم. منتهی معتقدم که بایستی در فرصتهای آینده، حرکتمان در این نوع جلسات که الزاما محدود هم نیست گسترش یابد. مثلا جلسات جبهه پیروان خط امام و رهبری با ۱۶ تشکل یک نمونه كامل در این زمینه است.
برگزاری این نوع جلسات اقدامی پسندیده و خوب است به شرطی که ما در هر کدام از جلسات افق دیدمان رسیدن به یک ائتلاف بزرگ در جریان اصولگرایی باشد.
شما از تجربه خوب اصولگرایان با اصلاحطلبان در برگزاری همایش در حمایت از مقاومت یاد کردید آیا ارائه ایدههای اینچنینی در برگزاری همایشها و نشستهای سیاسی دو جریان سیاسی کشور میتواند مثمرثمر باشد؟
حبیبی : من دور بودن صاحبان سلیقههای متفاوت که وابسته به انقلاب هستند را مضر میدانم و بلكه نزدیک بودن آنها امری مفید است ولو اینکه از تفاوت سلیقهها از قبل مطمئن باشیم.
ما اعتقاد خود را در آن همایش عملا به میدان سیاست وارد کردیم. یعنی در جلسات موتلفه به این نتیجه رسیدیم که اسرائیل دشمن مشترك مسلمانان است و رشد مقاومت برای مقابله با این رژیم یک منفعت برای کل جهان اسلامی است بنابراین یک موضوع بینالمللی برای جهان اسلام است و وجود ارتباطات را بین سلیقههای مختلف داخل خیمه انقلاب ضروری میدانم.
ایده حزب موتلفه اسلامی برای ارتقاء جایگاه اصولگرایان چیست؟
حبیبی : اصولگرایان ثابت کنند که دغدغهای جز مصلحت مردم و نظام ندارند و به مصلحت گروههای خود ترجیح میدهند. البته این کار را تا حد قابل توجهی اعمال کردهاند. بایستی این موضوع را رشد دهند که اولا تودههای مردمی بپذیرند مصلحت خود مردم به مصلحت حزبی میچربد دوم اینکه اصولگرایان با درسی که از گذشته گرفتند سعی کنند به ائتلاف برسند.
تاکید حزب موتلفه بر اصل جوانگرایی از چند سال گذشته مطرح بوده اقدام حزب تاكنون در این خصوص به چه صورت است؟حبیبی : مقوله جوانگرایی از پیش از ۱۰ سال پیش به عنوان یک موضوع مهم و عملی برای ما مطرح بوده است. بیش از ۱۰ سال پیش سن قشر غالب در موتلفه بین ۴۰ تا ۵۰ سال بود اما این معدل با كاهش ده ساله به ۳۰ تا ۴۰ سال رسیده است. من برای اینکه کلیگویی نکرده باشم با توجه به آماری که در اختیار دارم میگویم، ما در عضویت شورای مرکزی و در سپردن کارهای اجرایی مهم به طبقات جوان اصلا به خود تردید راه ندادیم.
معاون تبلیغاتی که با خبرنگاران در ارتباط هستند بررسی کنید که تصمیمگیران تبلیغات ما چه سنی دارند؟ معاونت آموزش ما هم جوانگرایی کرده است.
عملكرد حزب موتلفه اسلامی در حوزه بانوان در این چند سال به چه صورت بوده است؟
حبیبی : ترجیح میدهم با اعداد و ارقام با شما در اینباره سخن بگویم. در سال ۷۵، پنج درصد اعضای ما از بانوان بودند. کم بودن این درصد از ۱۰ سال پیش مورد توجه مدیران موتلفه قرار گرفته و در ۸ سال اخیر درصد جذب حزب در حوزه بانوان ۳۵ درصد است كه البته این رقم را هم ما کافی نمیدانیم اما در كل گرایش به حزب بانوان نتیجهبخش بوده است.
بنابراین دو مقوله جوانگرایی و حزب بانوان دو مقوله مهم و مورد توجه برنامهریزان حزب موتلفه اسلامی بوده است ما جوانگرایی را به عنوان یک تعارف به جوانان مهم نمیدانیم که البته آن هم اهمیت دارد.
حزبی که جوانگرایی نکند به نظرم مرگ خود را امضا کرده است. کدام یکی از ما میتوانیم به افول حزب موتلفه اسلامی رضایت دهیم؟
كسانیكه در حزب سنین بالا هستند در هر صورت از دور خارج خواهند شد. ما ضایعه بزرگی مثل رحلت حاج آقا مرحوم "عسگراولادی" را در این مدت داشتیم و این یک ضایعه جبرانپذیر در حزب موتلفه نیست.
آقای عسگراولادی در زمانی که دبیرکل حزب موتلفه اسلامی بودند پیش از ۱۰ سال پیش از آن زمان برای اینکه دبیرکل نباشند و فرد جوانتری جانشین وی شود، در این مسیر سرمایهگذاری کردند كه در نهایت نیتشان منجر به تغییر دبیرکل حزب شد هرچند شورای مرکزی حزب در آن زمان به شدت با تغییر دبیرکلی مخالف بود.
در یک مقطعی حاج آقا گفتند اگر دبیرکلی را انتخاب نکنید چه بخواهید چه نخواهید من کنار خواهم رفت و بنابراین جوانگرایی را به سطح دبیرکل رساندند چون تفاوت سنی من با مرحوم عسگراولادی حدود ۱۴ سال بود این اقدام را وی ۱۰ سال پیش انجام دادند که فردی ۱۴ سال جوانتر از وی در آن زمان این مسئولیت بپذیرد.
اشخاصی مثل بنده قابل مقایسه با مرحوم عسگراولادی نیستیم. یعنی اگر وی بنده را به عنوان یک شاگردی بسیار بسیار کوچک و کوچکتر از همه شاگردانش پذیرفته باشند به من امتیاز داده شد. اما حزبمقوله گرایش به جوانان را در حد تعارف نمیتواند عنوان کند. باید به مرحله عمل در میآورد که به نظرم راه را در همان ۱۰ سال پیش آغاز کردیم و در استانها و شوراهای مرکزی و معاونتهایی که داریم چهره روشن جوانگرایی را به سهولت میتوان دید.
در همایش سراسری حزب موتلفه اسلامی در سال جاری درصد حضور جوانان بسیار كمتر مشاهده میشد؟ آیا وضعیت همیشه بدین صورت است؟
حبیبی: البته در برخی از جلسات ممکن است که به دلیل ماهیت آن جلسه، چهره جوان خیلی نمود نداشته باشد اما سن قشر غالب ما در موتلفه ۱۰ سال کاهش یافته و این مسئله نتیجه کارهایی است که در این رابطه انجام گرفته است.
چرا شما به عنوان جانشین حاج آقا عسگراولادی در جبهه پیروان خط امام و رهبری با توجه به کسوت و تجربهای که دارید انتخاب نشدید؟ هرچند در تواناییهای آقای باهنر هیچ شکی نیست اما اساس کار جبهه برای انتخاب دبیرکل جدید به چه صورت بود؟
حبیبی : خود آقای "محمدرضا باهنر" اصرار داشتند که بنده نامزد دبیرکلی جبهه پیروان باشم. من از ابتدا بعد از ارتحال حاج آقا عسگراولادی و زمانی که بحث جانشینی وی مطرح بود اعلام کردم که مطلقا نامزد نیستم و در جلساتی که پیش مقدمه بود و هم در جلسات جبهه نه یکبار بلکه چندین باراین مطلب را عرض کردم که بنده به هیچ وجه نامزد دبیرکلی جبهه نخواهم شد و باهنر را نسبت به خودم برای دبیرکلی جبهه پیروان ارحج میدانستم.
گفتم اگر غیر از باهنر هم اشخاصی دیگر نامزد باشند جزو آن اشخاص نخواهم بود و مطلقا نامزد نشدم و معتقدم که بهترین انتخاب هم با برگزیدن باهنر صورت گرفت.
یکی از دلایل من در عدم پذیرش نامزدی دبیرکل جبهه پیروان، اشتغالات کاری من در حزب موتلفه است و لذا حجم کاری وقتی برای من باقی نمیگذارد که چنین مسئولیتی را بپذیرم.
دلایل دیگری هم وجود داشت برای عدم پذیرش نامزدی دبیرکلی جبهه پیروان؟ به هر حال شخص آقای باهنر هم حجم کاری بالایی را به عنوان نماینده مجلس، دبیركلی جامعه مهندسین، عضویت تشخیص مصلحت نظام دارند؟
حبیبی : من خودم را با کسی مقایسه نمیکنم ولی تمام وقتم هر روز صرف کارهای موتلفه اسلامی میشود. اعتقاد دارم که اگر وقت خود را در چند جا تقسیم کنیم به هیچ کدام درست نمیتوانیم برسیم. اگر چنین باوری را بنده ادعا میکنم دارم باید واعظ غیرمتعظ نباشم من اگر تمام وقتم را صرف حزب بکنم که از ۱۵ سال پیش اینكار را میکنم بازهم با کمی وقت مواجه میشوم.
حاج آقا عسگراولادی در زمان حیات خود در مورد جانشینی جبهه پیروان نظر خاصی از خود ارائه دادند؟
حبیبی : به هیچ وجه. مطلقا نظر ندادند. در مورد حزب موتلفه هم بگویم که ده سال پیش هم مطلقا حاج آقا نظری راجع به هیچ شخصی برای انتخاب جانشین خود ندادند. وی گفتند من اصل تغییر را لازم میدانم و شورای مرکزی شخص جانشین را انتخاب کند.
حتی حاج آقا عسگراولادی پیشنهادی هم در این خصوص برای انتخاب دبیركل جدید به شورای مرکزی ارائه ندادند؟
حبیبی : آقای عسگراولادی هیچ فردی را به شورای مركزی پیشنهاد ندادند و شورای مرکزی، درباره اصرار حاج آقا مبنی بر دبیركل نبودن حزب بعد از سه دوره زیر بار نرفت. حاج آقا تصمیم مذكور را از ۱۵ سال پیش آغاز کردند و در واقع ۵ سال زحمات وی طول کشید.
بد نیست بگویم که در خیلی از احزاب ممکن است سر دبیرکل شدن دعوا شود اما اینجا حاج آقا عسگراولادی سر دبیرکل نبودن دعوا میکردند. واقعا دعوا میکردند که چرا حرف من را گوش نمیکنید.
در هر صورت وی که تصمیم گرفتند تا کنار بروند، شورای مرکزی را تهدید کردند که «اگر شخصی را به عنوان دبیرکل انتخاب نکنید، بخواهید کنار میروم. نخواهید هم کنار میروم.»
منتهی گفتند برای اینکه شما پخته عمل کنید در آخرین دوره شورای مرکزی در ده سال گذشته شش ماه فرصت میدهم و جالب اینجاست که با گذشت ۶ ماه یادش بود و در جلسه شورای مرکزی گفت: «من شش ماه پیش م
ارسال دیدگاه