/یادداشت/
در مدار تدبیر و امید...
خبرگزاری پانا: در دنیایی كه اقتصاد دانشبنیان و قدرت فناوری، سرنوشت كشورها را رقم می زند، آموزش وپرورش اهمیتی بنیادین دارد .ما باید از طریق آموزش وپرورش شرایطی برای همه فراهم كنیم كه از این طریق بتوان ضعف هارا به قوت و تهدید ها را به فرصت تبدیل كنیم و قطار نظام آموزشی را در ریل اعتدال و تدبیر وامید قرار دهیم .
به گزارش سرویس آموزش و پرورش پانا، متاسفانه در آموزش و پرورش با تغییر دولتها و در میان آمد و رفت وزیران، وسیع ترین تغییرات همیشه در ساختار مقاطع تحصیلی رخ داده است . مهم ترین اتفاقی كه ایجاد كرده ایم: مدارس دولتی، نیمهدولتی، غیردولتی، نمونه مردمی، مشاركتی، شاهد، هیئت امنایی پدید آوردهایم و خانوادهها را دچار تشتت و نگرانی كردهایم.
آن چه از تغیرات سطحی در نظام آموزشی رخ داده حیرت انگیز است . شتابزدگی، تصمیات غیر كارشناسی، طرح های یك شبه، آموزش و پرورش را خم رنگرزی نگاه كردن، آفت اموزش و پرورش و بلای كیفیت است . وزیر آموزش و پرورش دكتر فانی، به درستی متوجه منشا بسیاری از نا كار آمدی ها شده است و با آسیب شناسی كه انجام داده اند بیش از ۷۰۰ چالش را در حوزه های مختلف شناسایی كرده اند .
وزیر محترم برنامه خود را به مجلس شورای اسلامی بر اساس كیفیت بخشی و نگاهی به این ۷۰۰ اسیب ارائه كرده اند .ایشان به درستی در گام اول پرهیز از هر گونه شتابزدگی را در همه امور به مدیران اعلام كرده وتاكید نموده اند بدون پیوست طرح توجیهی ونظرات كارشناسی و اجرای ازمایشی هیچ طرحی را در سطح كلان اجرایی نكنند .
این رویكرد بدون شك مانع از تكرار شتابزدگی و سطح نگری در مدیریت ها و ارتقا جایگاه كارشناسان و نظر كارشناسی در برنامه ریزی ها می شود .
آموزش در مدرسه دو ركن اصلی دارد، معلم و دانشآموز كه این دو بر بستر امكانات آموزشی، كتب درسی، برنامه درسی پنهان، تأكیدات نظام آموزشی و شرایط فردی خودشان حركت میكنند.
ركن اول آموزش و پرورش دانش اموزان عزیز هستند. دانش آموز ما نیاز به مدرسه ای دارد كه به او خوب زندگی كردن ، خوب فكر كردن ، ارزشهای قرانی، احترام به انسانها ، صلح و دوستی را یاد بدهد . مدرسه بچه های ما باید شاداب ،آرام وبا فضای گفتگو ،تعامل ، آزمون و خطا و مهر ورزی به هم باشد .
دانش آموزان ما علاوه بر معلم ، ازمایشگاه هم نیازدارند. كار گاه هم نیاز دارند ، هنر هم نیاز دارند .
وضعیت مدارس امروز چگونه است؟
كتابخانه وكارگاه وآزمایشگاه را از بچه ها گرفتن شتابزده مقاطع تحصیلی را كم و زیاد كردن، مقاطع آموزشی را جابجا كردن، قبض و بسط دادن ابتدایی و راهنمایی و متوسطه آن هم بدون آن كه مستندات كارشناسانه و معقولی پشتیبان آن برنامهها باشد، صدمات زیادی به نظام آموزشی ما وارد آورده است.
هزینهای بسیاری بر دوش خانواده ها و نظام آموزشی و كشور گذارده و نهایتاً فراگیران ما را گیج و سردرگم ساخته است. هر سال تحصیلی با یك تغییر اساسی آغاز شده است. چه كسی مسئولیت این تغییرهای شتابزده را باید به عهده بگیرد؟
كسی كه امروز آمده است ؟
مسئول آموزش و پرورش باید دورنمای روشنی از آینده و برنامههای خود داشته باشد، به دور از سلیقهها وتمایلات و انگیزه های فردی وجناحی تصمیم بگیرد. ولو این كه به كندروی و محافظه كاری متهم شود.!!
نتیجه ی كار بدون مطالعه و عجولانه و به اصطلاح غیر محافظه كارانه می شود، تبدیل كتابخانه وكار گاه ونمازخانه و آزمایشگاه به كلاس ، نتیجه اش میشود ،اجبار معلم ها به تدریس در جایی كه نه تخصصشان هست و نه برای آن آموزش دیده اند. نتیجه اش می شود این كه سرایدار وانباردار را به عنوان معلم ابتدایی روانه كلاس كنیم، نتیجه اش می شود سردرگمی و نگرانی خانواده ها و آسیب دیدن اعتماد عمومی به آموزش وپرورش به عنوان بزرگترین سرمایه نظام جهوری اسلامی.
رئیس جمهور می گوید: من قبول دارم هر نظام اجتماعی و سیاسی تأكیدات ایدئولوژیك و سیاسی روی آموزش و پرورش خود دارد، ولی در كشور ما نگاه سیاسی و ایدئولوژیك به آموزش و پرورش خیلی شدید است. عده ای می خواهند كاستیها و ناكارآمدیها در بقیه عرصهها را با تغییر ذهنیت فرزندان مردم در مدارس جبران كنند. برخی فكر میكنند نظام آموزشی كاركرد اولش در خدمت دستگاه سیاسی بودن است، ولی اینطور نیست. دستگاه های دیگر، اگر دركارشان ناكارآمد باشند، قادر نیستند از طریق آموزش و پرورش تصور مردم را تغییر دهند. این نگاه رئیس جمهور را به آموزش و پرورش را باید ارج نهاد و در راستای اجابت این دغدغه بهتر است كه آموزش و پرورش را از سیاست زدگی و طمع كاری های جناح ها و گروه ها دور نگه داشت و از همه بخواهیم كه با یك نگاه ملی ودرراستای سیاست كلان نظام و رهبرمعظم انقلاب از آموزش و پرورش مراقبت و حمایت كنیم .
ركن دوم كه معلم های نجیب و شریف و قانع و همراهان همیشگی نظام و انقلاب هستند :
جامعه ما تصوری آرمانی از معلم ساخته و دائم انتظاراتی از او دارد، ولی متناسب با انتظاراتش به معلم اهمیت و امكانات نمیدهد. معلمها به اینكه دائم آنها را با عبارات عاشقانه و ادبی تقدیس كنیم نیاز ندارند، البته معلم های ما فهیم هستند وشرایط كشور را با توجه به گزارش رئیس جمهور محترم به خوبی درك می كنند. ما باید برای منزلت ،هویت ، كرامت وبهبود شرایط حرفه ای معلمی در كشورمان به دنبال برنامه هایی اثربخش باشیم. تا قدمی برای آنها برنداشته ایم جار وجنجال هم نكنیم. رئیس جمهور شرایط اقتصادی آموزش و پرورش را مرتبط با اقتصادی كشور دانسته است. وزیر آموزش و پرورش دولت تدبیر و امید هم در گام اول تصمیم به شناسایی فرصت های اقتصادی، منابع جدید اقتصادی، بستر های مشاركت دیگران در آموزش و پرورش را گرفته است و امیدوار است كه ماحصل این كار را ماههای آینده معلمان آرام آرام احساس نمایند.
نكته دیگر این كه توجه به معلمان و احیای مرجعیت آنها تنها به معیشت محدود نمی شود، ماباید در مدرسه هایمان حق اظهار نظر معلم ها را به رسمیت بشناسیم، باید از سكوت معلم عبور كنیم ، باید با زبان احترام و تواضع با انها گفتگو كنیم، چرا نباید كرسی های آزاد اندیشی كه مطالبه رهبرانقلاب است از آموزش و پرورش شروع شود ؟
وزیر آموزش و پرورش، دكتر حسن روحانی گفته است ما باید از فرهنگ امنیتی حاكم بر نظام تعلیم و تربیت به امنیت فرهنگی برسیم . به این برسیم كه انگیزه در معلم و دانش آموز برای یاد دادن و یاد گرفتن بیشتر و بهتر شود و شورای معلمان و شوراهای دانش آموزی و گرو ههای آموزشی و علمی و انجمن اولیا و مربیان تقویت شود و حرف هایی كه اگر از قول به فعل درآید می تواند زمینه ای برای تكریم معلمان شود .
در بدنه معلمان آموزش و پرورش خبره ترین كارشناسان و مدیران كار ازموده تعلیم و تربیت وجود دارند . باید با كمك فرهنگیان عزیز و شریف، ومشاركت خانواده های محترم دانش آموزان بستر توسعه اقتصادی لازم برای سرمایهگذاری در آموزش و پرورش ایجاد شود و گشایشی كه در سیاست خارجی ایجاد شده امیدواریم بتوانیم به گونه ای عمل كنیم كه آموزش و پرورش به عنوان شاه كلید دولت تدبیر وامید پاسخگوی حماسه ی سیاسی مردم شریف ایران و مجری امین و صادق فرامین رهبر معظم انقلاب و ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران باشد.
ارسال دیدگاه