ناصری:
ذخیره گاه های جنگلی استان گلستان گنجینه ژنتیکی
خبرگزاری پانا: معاون فنی اداره کل منابع طبیعی استان گلستان گفت: ذخیره گاه های جنگلی استان گلستان به عنوان گنجینه ژنتیکی است.
به گزارش خبرگزاری پانا: معاون فنی اداره کل منابع طبیعی استان گلستان گفت: ذخیره گاه های جنگلی استان گلستان به عنوان گنجینه ژنتیکی برای جنگل های ما به حساب می آیند.
علی ناصری افزود: ذخیره گاه های جنگلی به مکان های تحت حفاظتی می گویند که در آن ها گونه های منحصر به فرد و نادر و یا گونه هایی که در حال انقراض هستند به صورت طبیعی روییده باشند.
وی ادامه داد: بیشتر ذخیره گاه های جنگلی از رویشگاه های گونه های بومی که از نظر ژنتیکی در مقایسه با رویشگاه های دیگر همان گونه دارای برتری می باشند انتخاب می گردد.
وی در مورد ذخیره گاه های موجود در استان گلستان گفت: گلستان دارای ۱۳ ذخیرگاه جنگلی با حدود ۹ گونه درختی نادر و کمیاب است.
ناصری با بیان این که ذخیره گاه های جنگلی گلستان بخشی از جنگل های هیرکانی و با ارزش خزری را تشکیل می دهند ادامه داد: ذخیره گاه جنگلی سرنوش فاضل آباد، پسته قازانقایه، زربین رامیان، شمشادچشمه بلبل بندرگز، سرخدار افراتخته، سرخدار پونه آرام، زربین زرین گل، آزاد دلند، عناب مینودشت، راش قوزلق و داغداغان باغو ذخیره گاه های جنگلی استان گلستان است.
ناصری با اشاره به وجود چهار گونه ارس، سرخدار، سرونوش و زربین به عنوان درختان بومی استان توضیح داد: قدمت برخی از گونه های ذخیره گاهی گلستان به بیش از چهار هزار سال برمی گردد و علاوه بر دیرزی بودن از نظر گیاهی و دارویی با اهمیت است.
معاون فنی اداره کل منابع طبیعی استان گلستان در پایان خاطرنشان کرد: حفظ زیستگاه ها و گونه ها در شرایط دست نخورده تا حد امکان، حفظ و نگهداری منابع ژنتیکی در شرایط تکامل و پویا، حفظ و نگهداری فرآیندهای اکولوژیکی، تضمین موجودیت نمونه هایی از محیط های طبیعی برای مطالعات علمی و کاهش اختلاف تا حد امکان از طریق برنامه ریزی دقیق و انجام پژوهش از اهداف مدیریتی این ذخایر است.
ارسال دیدگاه