به بهانه سالروز وداع استاد عابد/ شنبه های دلتنگ
خبرگزاری پانا:«شنبه های دلتنگ» برای برخی از شاعران تبریز شاید عبارت ناآشنایی نباشد.
به گزارش خبرگزاری پاناف شاعرانی که هر شنبه، ساعت ۴ عصر در نمازخانه خانه فرهنگ، بی هیچ تردیدی انتظار می کشیدند تا همراه غزلی از حافظ که می نیوشیدند، گوش جان به قرآن و نهج البلاغه ای بسپارند که استادشان به هم می آمیخت و می آموخت، چنان که گویی روحی تازه در کالبد بی جانی دمیده باشند .
«شنبه های دلتنگ» برای شاعران جوان تبریز یادآور نام استاد محمد عابد تبریزی است، استادی نام آشنا که مناعت طبعش زبانزد خاص و عام بود و شاگردان شاعرش، چندین سال شنبه ها در برابر او زانو زده و از چشمه سار زلال عشق و عرفانش نوشیدند و سیراب نشدند، استادی که با هر «بسم الله الرحمن الرحیم» که از لبان شاگردانش پر می گشود با «یا رحمان و یا رحیم» او به اوج می رسید و این زیباترین آغاز راه برای شاگردان جوان شاعرش بود تا به امیدی که ... .
اما صد حیف که روزهای آخر پاییز ۸۵ با گذر خود، استاد را همسفرش کرد و استاد روی شانه های شهر به سمت منزل ابدیش بار بست و رفت ولی هنوز شنبه ها باور ندارد که او رفته است و شاگردان او، هنوز هم که هنوز است سر بر شانه هم، اندوهش را با این بیت از خواجه به مویه می نشینند؛
« گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود بار بست و به گردش نرسیدیم و برفت ».
رقیه غلامی
ارسال دیدگاه