گروه اجتماعی پانا:
برای درس خواندن در مدرسه جدید لحظه شماری می کنم
خبرگزاری پانا: سال ها است که در مدرسه ای قدیمی مربوط به دهه ۵۰ درس می خوانم و راستش را بخواهید دیگر از درو دیوار رنگ و رو رفته آن و دود و دم کارخانه خسته ام و هر لحظه برای درس خواندن در مدرسه جدید لحظه شماری می کنم.
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پانا از درمیان در چند ساله اخیر ده ها مدرسه در جای جای این شهرستان و حتی در دور ترین نقاط و نقطه صفر مرزی ساخته شده و این همه نشان از اهتمام مسئولین آموزش و پرورش شهرستان و استان در راستای ارتقاء سطح دانش فرزندان این خطه و درس خواندن بدون دغدغه می داد.
اما من در خیالم از این که فکری به حال مدرسه ما که قریب ۴۰ سال از احداث آن می گذرد نمی شد، کمی دلخور بودم هر چند هر سال از سوی مدیران مدرسه و کارشناس مشارکت های آموزش و پرورش مبالغ هنگفتی صرف مرمت و زیبا سازی آن می شد، اما از آن جایی که در مجاورت دم و دود کارخانه قند قهستان بود باز هم احساس خوبی نداشتم و در دل می گفتم که آیا می شود ما هم قبلا از پایان تحصیلمان در فضایی زیبا و آرام درس بخوانیم؟
نه، فکر بد نکنید از فعالیت کارخانه ناراحت نبودم بلکه از این که قلب تنها کارخانه تولید شکر استان هر چند به کندی اما می زند و کام هموطنانم را از تلخکامی های ناشی از کج رفتاری چرخ به فرهنگ قهستان زمین شیرین می نماید، خوشحال بودم. و در دل به خود می بالیدم ولی آنچه ناراحتم می کرد بو و دود کارخانه بود که هر روز صبح مشام دانش آموزان را مهمان لبوی داغ می کرد.
این ها و افکار پلید دیگری ذهنم را مشغول ساخته بود و تا حدی از درس خواندن بیزار شده بودم. غافل از این که شیطان از هر راهی که بتواند ایمان آدمی را به سرقت می برد، در دل چه گناهانی را که از مسئولین و خیرین مدرسه ساز پاک نکردم. با خودم می گفتم، این خیرین هم فقط به فکر دانش آموزان روستاها هستند و اصلا کاری ندارند که من دانش آموز شهری در چه فضایی درس می خوانم.
اما امروز راستشو بخواین کمی از خودم و افکارم در پیش خدا خجالت کشیدم. آخه امروز در نشست هم اندیشی خبرنگاران پانا که شرکت کردم خبردار شدم که مدرسه ما هم قراره تا پایان دی ماه سال جاری به بهره برداری برسه، راستشو بخواین از شادی در پوست خودم نمی گنجیدم و دوست داشتم هرچه زودتر این نشست تموم بشه و من این خبر خوش رو به همه بچه های مدرسه بدم آخه دوست داشتم اولین نفری باشم که این خبرو میده.
با همه این تفاسیر موندم چطوری از این همه فکر بدی که کردم از مسئولین محترم و زحمت کش آموزش و پرورش عذر خواهی کنم تا اینکه به ذهنم رسید تا از طریق همین رسانه ای که در اون مشغول خدمتم با گذاشتن یاد داشتی ضمن تشکر از همه مسئولین به آقای اژدری بگم آقای مدیر متشکریم.
راستی من یه درس خوب هم گرفتم که در کاراهمیشه صبر کنم و بی تابی نکنم و فهمیدم گر صبر کنم زقوره حلوا سازی شما چطور؟
ارسال دیدگاه