پانا گزارش می دهداز درد دل های یک معلول شیرازی:
نداشتن دست و پا،چشم وگوش نشان از نداشته ها نیست
خبرگزاری پانا:معلول شیرازی در گفتگو با پانا حرف های زد از جنس من وشما که اینک از نظرتان می گذرد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کانون دانش آموزی پانا: اگر من پایی برای دویدن ندارم در عوض قلبی سرشار از امید دارم که می توانم باتوکل بر روزنه های قدرت الهی ، قله های بلند سعادت و خوشبختی را یکی پس از دیگری پشت سر بگذارم و به اوج آسمان پاکی و انسانیت برسم.
اگر دستی برای لمس کردن ندارم در عوض روحی پاک و بی آلایش دارم که می توانم با تکیه بر آن به زیباترین و قشنگترین سرزمین عشق برسم و خودم را باور کنم .
اگر چشمی برای دیدن و نگاه کردن ندارم در عوض دلی دارم به وسعت دریا ، که بانور الهی و عشق به آسمان خوشبختی ، می توانم تک تک ذرات موجود روی کره زمین را ببینم و حس کنم.
اگر گوشی برای شنیدن ندارم در عوض احساسی دارم به پاکی گلهای سرخ و دلی دارم به ظرافت گلبرگهای لاله عاشق ، که با تکیه برعطر دل انگیز گلبرگهای احساسم کوچکترین صداهای روی زمین را هم می توانم بشنوم.
صندلی چرخدار من ، کالسکه ی ذرینی است که می توانم با راندن چرخهایش به سوی آسمان آبی و سرزمین عشق ، به تمامی سرزمینهای آرزوهایم سفر کنم و به تمام رؤیاهای دوست داشتنی ام برسم .
عصای سفید من ، محکم ترین و پاکترین مسیری است که مرا به خدا می رساند و برای سفر به پاکترین و زیباترین جاده های زندگی ، یاریم می کند .
اگر گاهی اوقات دردهایم مرا از ادامه زندگی وامی دارند در عوض اراده ای دارم از جنس فولاد و قلبی دارم از جنس آسمان ، دلی دارم به رنگ خدا و عشقی دارم به زیبایی گلهای سرخ عاشق ، پس برای جاودانه بودنم تلاش می کنم.
استوارترین و محکم ترین دریچه ی امیدم خداست و زیباترین وسیله ام ، قلبی است که پروردگار در سینه عاشقم قرار داده است تا بتوانم به تمامی آرزوهای قلبی ام جامه عمل بپوشانم و به آنچه می خواهم برسم .
من یک انسانم درست مثل تمامی انسانها که حق نفس کشیدن دارند
خبرنگار : فرزانه فاضلی
ارسال دیدگاه