حركت به سوی سازمان دانش محور؛
« دانایان را بر صدر نشانیم و دانش مداران را تكریم كنیم»
خبرگزاری پانا: سازمانی كه كاركنانش را به جای مهارت ورزی، به ارادت ورزی فرا می خواند، هیچگاه رنگ تحول و پویایی نخواهد دید. در نظام های مدیریتی كه راه رشد بر كارشناسان مستقل و علمی بسته باشد، قطعا چاپلوسی، ریا، تزویر و دلزدگی مخاطبان نتیجه محتوم سیاست های آن خواهد بود.
به گزارش سرویس آموزش و پرروش پانا، امروز یكی از رویكردهای جدید در مدل های مدیریت، مدیریت دانش (Knowledge Management) است و كاركنان سازمان های عصر جدید را كاركنان دانشی یا دانشكار می نامند و سازمان هایی توانمند ترند كه بهره بیشتری از دانش و كاركنان دانشی داشته باشند. مدیریت دانش، دعوتی است از تمام كاركنان یك سازمان برای به اشتراك گذاری دانش خود میان سایر همكاران در باب چیستی مدیریت دانش و تشریح كاركردهای آن مجالی مقتضی لازم است، اما از باب اشاره ای مختصر همین بس كه طی سال های گذشته یكی از آسیب های اساسی دستگاه های اجرایی، سكوت «كارشناسان دانشی »(Knowledge worker ) بود كه در دانش مدیریت از آن به عنوان یك زنگ خطر یاد می شود.
امام علی (علیه السلام) در فرازی می فرمایند: غایه الفضائل العلم؛ اوج برتری ها، دانش است. فراموش نكنیم كه مدیریت موفق، مدیریتی است كه بتواند بسترهای مشاركت و به میدان آوردن كارشناسان بویژه كاركنان دانش مدار را در فرآیند های كاری فراهم آورد. پدیده ای كه طی این سال ها اعتبار نظام مدیریتی كشور را دچار خسران نمود، به انزوا كشیده شدن اكثریت دانایان بود.
سكوت و انزوای كارمندان عادی در یك سازمان چندان مهم نیست، چرا كه ارزش انسان به میزان دانش اوست. كسی كه دانش ندارد نه در عصر جدید و نه در پیشگاه خداوند نیز اعتباری ندارد . خداوند نیز بنده دانشی می خواهد، اما سكوت كارمندان آگاه و دارای دانش و كم توجهی به سواد و دانایی آنها در فرایندهای سازمانی بسیار آسیب زاست و می تواند به یاس و طبیعتا اختلال در ماموریت های سازمانی بینجامد.
كشف دانش ضمنی یا نهفته كارشناسان و كارمندان یك دستگاه اجرایی و كمك به انگیزه مند كردن دانشكاران آنقدر مهم است كه در ادبیات تحول منابع انسانی، راه موفقیت و تحقق اهداف سازمان را تا حد زیادی وابسته به این عامل مهم می دانند .
به هر حال با توجه به این كه یكی از اولویت های چهارگانه وزیر محترم آموزش و پرورش ساماندهی و تحول در منابع انسانی اعلام شده، امید است كه در فرایندها و تصمیم گیری های مدیریتی ضمن اینكه زمینه برای نقش آفرینی كارشناسان اهل نظر و نقاد آماده شود، تلاش شود تا ملاك و معیار برتری كاركنان به میزان دانش تخصصی آنها باشد، نه به رفتارهای ارادت مآبانه و از سر وفاداری محض به مقام مافوق .
فراموش نكنیم سازمانی كه كاركنانش را به جای مهارت ورزی، به ارادت ورزی فرا می خواند، هیچگاه رنگ تحول و پویایی نخواهد دید . در نظام های مدیریتی كه راه رشد بر كارشناسان مستقل و علمی بسته باشد، قطعا چاپلوسی، ریا، تزویر و دلزدگی مخاطبان نتیجه محتوم سیاست های آن خواهد بود .
آغاز نشست های صمیمی دكتر فانی در جمع كارشناسان و اختصاص سهمی از زمان برای گفتگو آزاد و نقادانه با كارشناسان ستادی، فصلی جدید به روی پویایی و تحول سازمانی است .
پایان سخن را به این سخن زیبا و درس آموز امیر كلام امام علی (علیه السلام ) خاتمه ببخشیم كه به مالك اشتر توصیه فرمودند : ای مالك مبادا طوری مدیریت كنی كه دانایان به سكوت و عزلت بگرایند و نادانان بر صدر نشینند!
امید آنكه شاهد دل دادن كارشناسان دانشی دستگاه پهن پیكر آموزش و پرورش و مشاركت آنها در تمام فرایندهای سازمانی از یك سو و آماده ساختن زمینه حضور مشتاقانه و آزادانه از سوی مدیران باشیم. چنین باد.
ارسال دیدگاه