گروه سیاسی پانا:

وقتی دشمن صهیونیستی برای سعودی ها برادر اسرائیل می شود

خبرگزاری پانا :ائتلاف ضد ایرانی ـ شیعه اسرائیل و عربستان؛ اتحاد ˝مثلث˝ اسرائیل ـ فرانسه ـ عربستان و رونده هسته‌ای ایران؛ معامله بر سر سوریه و حزب‌الله سه سرفصلی است که در این گزارش به بررسی آن می‌پردازیم.

کد مطلب: ۱۵۴۴۲۹
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری پانا، برخی مهره‌ها و کشورها، اخیرا و با آغاز گفتگوهای فشرده هسته‌ای كارشكنی‌های گسترده‌ای را علیه ایران برخی به طور آشکار و برخی دیگر در خفا آغاز کرده‌اند که بررسی این دلالان و اقدامات و اهداف این گرو‌ه‌ها، جای تأمل و بررسی دارد.

كودتای نظامی و ضدانقلابی مصر و جنگ داخلی سوریه، نشانه‌ای از ظهور یك ائتلاف ابرقدرت جدید و خطرناك در عرصه سیاسی تلقی می‌شود. اتحاد بین اسرائیل و عربستان سعودی، یکی با نفوذ سیاسی و دیگری با ثروت گسترده مالی، در تعاملات خاورمیانه می‌تواند تاثیرگذاری سوئی بر تعاملات منطقه‌‌ای داشته باشند.

لازم به ذكر است، ائتلاف جدید در خاور میانه (ائتلاف ضد شیعی-ایرانی)، با نقش واسطه‌ای اردن-شكل گرفته است.

تاثیر بالقوه این ائتلاف جدید با در نظر گرفتن تبلیغات اسرائیل و تاثیر بی نظیر آن بر سیاست خارجی ایالات متحده در كنار دلارهای نفتی عربستان سعودی و تهدید به حذف تبادلات نفتی بدون دلار بر شبکه های مالی جهانی،غیر قابل انكار خواهد بود.این دو كشور، با داشتن رقیبی مشترك به نام ایران،به ائتلافی ناخواسته رسیده‌اند و اكنون تمام تلاش خود را برای مدیریت بحران سوریه و مذاكرات هسته‌ای ایران بر اساس منافع خود بكار گرفته‌اند.

ائتلاف یک رژیم یهودی با یك پادشاهی محافظه کار وهابی از اسلام اهل سنت هر چند كمی عجیب به نظر می‌رسد،‌ اما منافع مشترك آنها در حذف رقیب منطقه‌ای خود- ایران- باعث بوجود امدن این ائتلاف شده است.

هر دو آنها ایران شیعه را به عنوان رقیب منطقه‌ای و اصلی خود می‌دانند. هر دو طرف در مورد کودتای نظامی علیه دولت اخوان المسلمین مصر موضع مشتركی داشتند و در مورد عزل بشار اسد، رئیس جمهوری سوریه با حمله نظامی احتمالی از سوی ایالات متحده نیز تاكید دارند.

هر دوی آنها از گسترش اختلافات قومی قبیله‌‌ای در منطقه خاورمیانه بدون شك بهره‌مند خواهند بود و لااقل در یك دوره كوتاه مدت منافع مشتركی را با هم تجربه خواهند كرد.

بدون شك اسرائیل از سقوط محمد مرسی و اخوان المسلمین و متعاقبا تحت تاثیر قرار گرفتن حماس، راضی‌تر به نظر می‌رسد.

در همین حال، در لبنان، جنبش حزب الله نیز پس از اعلام حمایت از بشار اسد تحت فشار فزاینده سیاسی و نظامی قرار دارد كه این امر برای عربستان ناراحت‌كننده است.

حزب الله، جنبش سیاسی و نظامی است که نیروهای اسرائیلی را از جنوب لبنان خارج كرد و اكنون به خاری در گلوی این رژیم تبدیل شده است. گسترش جنگ داخلی سوریه، با نیروهای افراطی سلفی، بین حماس با سوریه و ایران نیز جدایی خواهد انداخت.

به عبارتی دیگر، اسرائیل از اختلافات فرقه‌ای و کودتای مصر که بیشتر حماس متاثر آن بوده است، ذی‌نفع خواهد بود، در مقابل تضعیف جایگاه و نفوذ ایران در منطقه نیز به نفع عربستان و مكتب وهابیت این پادشاهی خواهد بود. با این اوصاف، اسرائیل در گفتگوهای صلح آتی با فلسطین نیز از جایگاه "دیكته كردن" سیاست بر مقامات فلسطینی و از سرگیری روند مذاكرات برخوردار خواهد بود.

در این بین هدف نئومحافظه کاران آمریکایی - برتری اسرائیل- نیز تحقق خواهد یافت. ایده "تغییر رژیم" در عراق نیز در سال ۲۰۰۳ بخشی از استراتژی نئومحافظه کاران بود كه عمده هدف آنها كمك به اسرائیل برای گسترش قلمرو خود بوده است.

این طرح در سال ۱۹۹۶ تحت عنوان " استراتژی جدید برای ایمن كردن قلمرو " توسط نئومحافظه کاران برجسته، از جمله «ریچارد پرل» و «داگلاس فیث»، طرح‌ریزی شده بود.

در این سند، نئو محافظه‌کاران مذكور معتقد بودند: "اسرائیل می‌تواند محیط استراتژیک خود را، با همکاری ترکیه و اردن با تضعیف و حتی به عقب راندن سوریه، شكل دهد. تحقق این هدف مهم استراتژیک برای اسرائیل ،با از بین بردن صدام حسین در عراق به عنوان وسیله‌ای برای مهار جاه‌طلبی‌های منطقه‌ای سوریه، تحقق‌پذیر خواهد بود. "

نئو محافظه‌کاران موفق به متقاعد کردن رئیس جمهور بیل کلینتون برای حمله به عراق در اواخر ۱۹۹۰ نشدند، اما با روی كار آمدن جورج دبلیو بوش در سال ۲۰۰۱ و پس از سناریوی یازده سپتامبر، این خواسته آنها عملی شد.

هدف آنها از حمله به عراق ایجاد روابط دوستانه رهبری عراق با اسرائیل و در اختیار داشتن پایگاه‌های نظامی ایالات متحده برای ترویج "تغییر رژیم" در سوریه و ایران و حذف حزب الله بوده است.

نئو محافظه‌كاران حتی سوریه یا ایران را بعد از عراق مد نظر داشتند.

با این حال، جنگ عراق آنطور كه انتظارش را داشتند، نشد! با روی كار آمدن دولت شیعه در عراق، برنامه‌ریزی‌های نئو محافظه كاران آمریكایی با چالش جدی مواجه شد.

نتیجه نهایی جنگ عراق، تبدیل عراق از یک حکومت سنی دولت اقتدارگرا به دولت شیعه در تعاملات منطقه تاثیری شگفت‌انگیز داشت!

بعد از آن، تنش‌های فرقه‌ای در سراسر منطقه گسترش یافت. عربستان سعودی و دیگر کشورهای نفت‌خیز خلیج‌فارس که از حامیان صدام حسین در جنگ با ایران در سال ۱۹۸۰ بودند، تحمل گسترش نفوذ ایران در عراق سوریه و لبنان و تشكیل "هلال شیعی" را نداشتند.

پس از شعله‌ور شدن آتش قیام‌های مردمی در منطقه، عربستان نیز خود را در خطر دید.

با حمایت از شورشیان و شبه نظامیان در سوریه، عربستان‌سعودی و دیگر شیوخ نفتی فرصتی برای معکوس كردن منافع ژئوپلتیک ایران در منطقه پیدا كردند. متعاقبا عربستان میلیاردها دلار نیز به ژنرالهای مصری، برای تثبیت موقعیت خود در مصر اختصاص داد.

با توجه به منابع اطلاعاتی، اردن نقش واسطه را در ارتباط دو جانبه بین اسرائیل و عربستان سعودی، این اتحاد پشت پرده ایفا كرده است، اتحادی که در نهایت با حمایت مشترک این دو کودتای مصر رقم خورد. در حالی که عربستان سعودی مرتب كمك‌های مالی را برای رژیم نظامی جدید مصر اختصاص می‌داد، اسرائیل لابی قوی خود را در واشنگتن برای منصرف کردن باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا، از برچسب زدن کودتا به این حركت نظامی بكار گرفت.

در حال حاضر عربستان تامین مالی و اسرائیل لابی‌گری سناریوی سوریه را بر عهده دارند. هر دوی آنها از تضعیف سوریه و یا بركناری بشار اسد ذی نفع خواهند بود و می‌توانند در مقابل رقیب دیرینه خود ایران نیز عرض اندام نمایند.

تضعیف سوریه و جایگاه ایران در منطقه و متعاقبا تضعیف حزب الله و حماس برای اسرائیل بسیار خوشایند خواهد بود.

ظهور اتحاد اسرائیل و عربستان سعودی عواقب جدی برای جغرافیای سیاسی جهانی خواهد داشت. ترکیب قدرت مالی و اقتصادی فوق‌العاده عربستان سعودی و ظرفیت لابی گری اسرائیل، به خصوص در داخل ایالات متحده، بدین معنی ست که یک ابرقدرت جدید در صحنه بین المللی وارد می‌شود.

شکاف میان ایالات متحده و اسرائیل بر سر مسئله ایران - که برخی از آن به عنوان بدترین اختلاف بین دو کشور در ۳۰ سال گذشته یاد می‌كنند- از آن باید به عنوان فصل دیگری از روابط تامل برانگیز اوباما و نخست وزیر اسرائیل یاد کرد.

برای آمریکای خسته از جنگ، معامله در مورد برنامه هسته‌ای ایران در ازای كاهش جزئی تحریم ها؛ تسکین‌بخش خواهد بود، و تحقق همین امر نیز برای امریكا كه اكنون گرفتار بحران مالی در داخل و لابی‌های اسرائیلی در سیاست خود است، بهترین گزینه حال حاضر است.

اسرائیل نیز، به جلوگیری از جنگ فكر می‌كند. اما رهبران صهیونیست بیشتر به چرخش آمریکایی‌ها در سیاست و رشد مجدد نفوذ ایران در منطقه و متعاقبا به خطر افتادن منافع تل‌آویو در خاورمیانه فكر می‌كنند. تل‌آویو خود به خوبی می‌داند كه با توجه به وسعت و انبارهای هسته‌ای‌اش، وقوع جنگ با ایران می‌تواند به مثابه پایان عمر سرزمین فكاهی اسرائیل و نابودی یهودیان تلقی گردد. اگر هیچ توافق نهایی صورت نپذیرد و تحریم‌ها نیز كارساز نباشد -همان چیزی که تل‌آویو ترس آن را دارد- ایران می‌تواند با ظرفیت هسته‌ای به عنوان یک اقتصاد احیا شده در منطقه باقی بماند. از نقطه نظر تل‌آویو، حفظ تحریم‌ها تا زمانی که ایران موافقت خود را با سازش قطعی اعلام نماید، لازم است.

اما حتی توافق دائم نیز برای اسرائیل خوشایند نخواهد بود چرا كه این امر ایران را از اهداف خود - رهایی از استكبار و كمك به ملت‌های دیگر- و متعاقبا تغییر هژمونی منطقه-كمك خواهد كرد. مانند عربستان سعودی و دیگر دولت های عرب سنی، اسرائیل نیز خواهان آن نیست كه در مقابل نفوذ ایران در عراق، سوریه و لبنان تنها بماند.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار