آیا ازدواج كلید خوشبختی است؟!
خبرگزاری پانا:پس از ازدواج، درست مثل قبل از ازدواج، باید خودمان را دوست داشته باشیم، مسئولیت شادی و خوشبختی خودمان را به عهده بگیریم و آرزوها و اهداف خود را دنبال كنیم.
ب ه گزارش پانا، سه مرحله اصلی در زندگی انسان وجود دارد: تولد ازدواج و مرگ. ما در مورد تولد و مرگ خود تصمیم گیرنده نیستیم. به جهان مادی فراخوانده می شویم و اقامت ما در این جهان، پس از چند سال به پایان می رسد. تنها مرحله مهم زندگی كه در آن تصمیم گیرنده هستیم، ازدواج است. بسیاری از نیازهای عاطفی، جسمانی و اجتماعی ما در ساختار ازدواج برآورده می شود. ازدواج خوب، به رشد شخصیت ما كمك می كند. ازدواج، مدرسه معنویت است. ما صبر، عشق و انعطاف پذیری را در زندگی متاهلی می آموزیم. به گفته پیغمبر ما، ازدواج نصف دین است. من كتاب «ازدواج مثل آب خوردن آسان است!» را به این دلیل نوشته ام كه شما به كمك آن بتوانید هر چه زودتر همسر دلخواه خود را جذب كنید و وارد زندگی متاهلی بشوید. ولی آیا پس از ازدواج كردن، ما از هر نظر خوشبخت می شویم؟ اگر ازدواج كلید خوشبختی است، پس چرا این همه آدم متاهل ناخوشبخت دور و بر ما وجود دارند؟ در مورد ازدواج باورهای غلطی رایج است. ما به غلط تصور می كنیم كه پس از ازدواج، قرار است همسر ما همه آرزوها و خواسته های ما را برآورده كند.
متاسفانه بسیاری از زن ها و مردها این تصور اشتباه را از ازدواج دارند. بعضی از ما به اشتباه تصور می كنیم به عنوان یك همسر فداكار باید از آرزوها و خوشی های خود صرف نظر و همه توجه و تلاش خود را معطوف به همسرمان كنیم. در عوض از همسرمان انتظار داریم همه آرزوهای ما را برآورده و قلب ما را لبریز از شادی و خوشحالی كند. وقتی این تصورات خام را از ازدواج داشته باشیم، البته كه یكی دو ماه پس از عروسی، خود را فریب خورده احساس می كنیم. اولین درس الفبای زندگی زناشویی این است:
پس از ازدواج، درست مثل قبل از ازدواج، باید خودمان را دوست داشته باشیم، مسئولیت شادی و خوشبختی خودمان را به عهده بگیریم و آرزوها و اهداف خود را دنبال كنیم.
ازدواج مثل ساخت خانه است
ازدواج كردن مثل خانه ساختن است. خانه ای كه ستون هایش، زن و مرد هستند. هر كدام از آنها كه سست و ضعیف باشند سقف خانه فرو خواهد ریخت. پس باید از نظر روانی سالم باشیم. اگر افسرده هستیم، مضطرب هستیم یا اعتماد به نفس نداریم، فكر نكنیم با ازدواج كردن به نحو معجزه آسایی شاد و مطمئن و آرام خواهیم شد. ازدواج یك تغییر بزرگ در زندگی است. استرس بالایی ایجاد می كند. مسئولیت بالایی ایجاد می كند. اگر ما از نظر شخصیتی محكم نباشیم پس از ازدواج از هم می پاشیم.
اگر ما با خودمان صادق نباشیم و اگر خود را دوست نداشته باشیم یا هدف معناداری برای زندگی نداشته باشیم، پس از ازدواج احساس خوشبختی نخواهیم كرد، حتی اگر همسرمان یك فرشته باشد. هر وقت از زندگی زناشویی خود ناراضی هستید، به درون برگردید و از خود بپرسید: «آیا سایر جنبه های زندگی من، شاد و سالم است؟ آیا از خود و زندگی ام راضی هستم؟ كجای زندگی ام لنگ می زند؟ برای شاد كردن و لذت بخش كردن زندگی خودم چه می توانم بكنم؟»
به عبارت دیگر، اگر از زندگی زناشویی خود ناراضی هستید، شاید دارید مشكلات درونی خود را به گردن همسر خود می اندازید. شاید ایراد گرفتن از همسر و انتظار داشتن از او كه ما را خوشحال و خوشبخت كند، آسان تر از روبرو شدن با عیب ها و نقطه ضعف های خودمان است. بیایید با خود صادق باشیم.
از مجرد بودن تان نگرانید
واقعیت این است كه انسان ابعاد وجودی متعددی دارد و برای احساس خوشبختی لازم است انسان در همه ابعاد زندگی رشد و موفقیت هایی كسب كند. اگر تمایل دارید كه ازدواج كنید و بابت مسئله تجرد خود نگران هستید، یك سوال از شما دارم: آیا زندگی شما از هر جهت پربار است و تنها حضور یك همسر را برای تكمیل خوشبختی كم دارید؟ آیا شما در حال حاضر احساس خوشبختی می كنید؟
برای اینكه بتوانید به این سوال مهم، جواب درستی بدهید، تقاضا می كنم زندگی خود را از شش جهت اصلی بررسی كنید:
ـ وضعیت سلامتی
ـ وضعیت شغلی
ـ وضعیت مالی
ـ وضعیت روابط با اطرافیان
ـ رشد شخصی (دانش و مهارت و رشد معنوی)
ـ تفریحات
به هر كدام از موارد بالا از یك تا صد چه نمره ای می دهید؟
آیا از نمره خود در هر جنبه راضی هستید؟
شادمانه زندگی كنید
ازدواج یكی از اهداف انسان هاست، نه تنها هدف او. اگر انسان فقط یك هدف داشته باشد، تاخیر در رسیدن به آن، او را غمگین و سرگشته می كند. برای ازدواج و جذب همسر مناسب، لازم است شاد و سلامت باشید. اگر به خاطر مجرد بودن، غصه دار و غمگین باشید، شادابی خود را از دست می دهید.
اگر به خاطر مجرد بودن، مضطرب باشید، ضعیف و بیمار می شوید و شانس ازدواج خود را كم می كنید. پس از تمركز روی ازدواج به عنوان تنها هدف زندگی، خودداری كنید.
در هر شش زمینه زندگی برای خود اهداف كوتاه مدت و بلند مدت در نظر بگیرید. شادمانه زندگی كنید و از شادی های زندگی بهره بگیرید. برای فرار از تنهایی ازدواج نكنید. زیرا پس از ازدواج گاهی اوقات تنها هستید. برای خوشبخت شدن، ازدواج نكنید، زیرا پس از ازدواج متوجه می شوید و فقط و فقط خودتان می توانید خود را خوشبخت و موفق كنید. هیچكس نمی تواند دیگری را خوشبخت و موفق كند.
خوشبختی را یاد بگیرید
قبل از ازدواج یاد بگیرید كه خوشبخت باشید. یاد بگیرید با تنها بودن كنار بیایید. یاد بگیرید افكار منفی را از ذهن خود خارج كنید. منفی باقی عادت بدی است كه بسیاری از مردم به آن عادت كرده اند. بعضی افراد دوست دارند درباره وضعیت زندگی یا شغل خود غر بزنند و با اطرافیان خود از نارضایتی های خود بگویند و برای خود دلسوزی كنند. برای دور كردن افكار منفی جدی و آگاهانه تلاش كنید. می دانم كه گفتن این حرف از انجام آن آسان تر است. ولی با خود سخت گیر باشید و اجازه ندهید هر فكری در سر شما جای بگیرد. افكار منفی حركت شما را كند می كند.
خوشبختی یعنی خود را دوست داشتنی و قابل احترام دانستن. خوشبختی یعنی خود را تایید كردن. ما به غلط تصور می كنیم باید كاری انجام دهیم تا دیگران ما را تایید كنند. وقتی آنها ما را تایید كردند، خود را تایید می كنیم و احساس دوست داشتنی بودن می كنیم. آنگاه برای مدت كوتاهی احساس خوشبختی می كنیم. در این حالت، خوشبختی امری متزلزل است. زیرا هر لحظه ممكن است حركتی از ما سر بزند كه تایید دیگران را از دست بدهیم و احساس ناكامی و بدبختی دوباره به سراغ ما بیاید. ما باید بیاموزیم خودمان خود را تایید كنیم و خود را دوست بداریم و منتظر نباشیم ابتدا دیگران ما را دوست بدارند تا احساس دوست داشتنی بودن و خوشبختی كنیم. وقتی ما تایید را از درون خود بگیریم، خوشبختی امری درونی می شود.
خودمان را دوست داشته باشیم
وقتی خود را دوست بداریم و احساس خوبی درباره خود داشته باشیم، آدم های مناسب را جذب می كنیم، اطلاعات مناسب را به سوی خود جذب می كنیم، امكانات دلخواه را جذب می كنیم. وقتی خوشبخت و شاد باشیم می توانیم به سایر انسان ها خدمت كنیم، عشق را به معنای واقعی تجربه كنیم، از فراوانی و ثروت لذت ببریم و از سلامت جسم و روح برخوردار باشیم. اگر خود را دوست نداشته باشیم، تمام ثروت دنیا و عشق هزاران نفر ما را ذره ای شاد نخواهد كرد. هر اندازه دیگران ما را ستایش كنند، ما باور نمی كنیم كه دوست داشتنی و لایق دوست داشته شدن هستیم. وقتی خود را دوست نمی داریم، باور نمی كنیم كه قابل تحسین هستیم و دست رد به سینه كسانی می زنیم كه ما را دوست دارند. به خود می گوییم لابد او آدم ابلهی است كه فرد بی لیاقتی مثل مرا دوست دارد! وقتی خود را دوست نداریم، كاسه گذایی به دست می گیریم و از آدم ها گدایی عشق و محبت و تایید می كنیم و این غم انگیز است.
وقتی خود را دوست نداشته باشیم، هزاران تكنیك و روش «چگونه همسر دلخواه خود را بیابیم؟» چگونه ثروتمند شویم؟ «چگونه سلامت باشیم؟» چگونه با اعتماد به نفس باشیم؟ «چگونه افسردگی را دور بریزیم؟» بی فایده هستند. زیرا چند روزی ما را شاد می كنند، ولی چون خودمان را دوست نداریم، همه را رها می كنیم و دوباره زانوی غم در بغل می گیریم و می نالیم كه فایده نداشت.
به یاد داشته باشیم كه دوست داشتن خود یعنی ارج نهادن به بخش الهی وجودمان. دوست داشتن خود، خودخواهی و غرور نیست.
به سوال اول مطلب بر می گردم: آیا ازدواج كلید خوشبختی است؟ خیر! خوشبختی نوعی طرز نگرش ما به زندگی است. برای احساس خوشبختی لازم است شاكر و قدردان نعمت های زندگی باشیم. مشكلات زندگی را «مسئله» بنامیم و وظیفه خود را حل كردن مسائل زندگی. ولی ازدواج بسیاری از نیازهای پایه ای ما را برآورده می كند كه بدون برآورده شدن این نیازها، امكان خوشبختی وجود ندارد. ولی همیشه به خاطر داشته باشیم كه تنها كسی كه مسئول خوشبخت كردن ماست، خودمان هستیم.
ارسال دیدگاه