با حضور شاعران داخلی و خارجی؛
نخستین آیین جایزه ادبی «سلمان هراتی» در مازندران برگزار شد
خبرگزار ی پانا : آیین گرامیداشت بیست و هفتمین سالگرد در گذشت شاعر دلسوخته انقلاب(سلمان هراتی) با عنوان (سلام سلمان) در تنکابن مازندران برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری پانا ؛به گزارش خبرنگار مهدی پور عرب، هرچند سلمان هراتی ۲۷سال بیشتر عمر نداشت،اما به قول قاسم عزیز زاده گرجی مدیر کانون پرورش فکری نوجوانان مازندران و دبیر جایزه ادبی سلمان هراتی، سلمان با اشعاری کهدر روزگار خود به جا گذاشت جاودانه شد و آیندگان به درستی و بهتر او را خواهند شناخت.
گوشه گوشه ادبیات سرزمین کهن ایران زادگاه شاعران خوش ذوق وسخنوران خوش بیان است؛ وسلمان هراتی نیز یکی از آن خیل کثیر عاشقان ودلسوختگان ادب پارسی است است. علیرضا معینی از شاعرانو گویندگان مطرح صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایراندر این آیین بر سرمزار سلمان هراتی ،سروده هایی از کتاب اشعار سلمان با این مضامین «چشمه ای از کوچه ها می رود ؛گفتمش آخر کجا ؟خندید و گفت : می روم آنجا که دریا می رود »زا قرائت کرد .
دکتر امیر اسماعیل آذر استاد دانشگاه ؛شاعر ،پژوهشگرو مجری برنامه های مشاعره صدا و سیما ی جمهوری اسلامی ایران نیز برمزار این شاعر عصر بیداری و انقلاب ،؛سلمان هراتی راجزو نادر شاعران عصر حاضر دانست که اشعار تاثیرگذارو ماندگاری از خود به جاگذاشت .
دکتر آذر شعری با مضامین «جهان قرآن مصور استو آیه ها در آن به جای اینکه بنشینند ،ایستاده اند ،درخت یک مفهوم است ،دریا یک مفهوم است ،جنگل و خاک و ابر ،خورشید و ماهو گیاه ،با چشمان عاشق بیا ،تا جهان را تلاوت کنیم »را قرائت کرد . شعرخوانی محمد سرور رجایی از کشور افغانستان ،دکتر رستم اجنمی از کشور تاجیکستان ،دکتر درمین درنات از شاعران برجسته هندوستان (که پدر و مادر وی از انقلابیون هند و هم دورهو دوست مهاتما گاندیو لعل جواهرنهروو وزیر آن دوران بودند )و نیز آوازخوانی عزیز جعفری با عنوان «هرجادلی غمگین نشود میهن من است .. )از کشور افغانستان ،برنامه های عصر این آین بود که مورد توجه شرکت کنندگان قرار گرفت .
یادی از سلمان هراتی : زنده یاد سلمان هراتی شاعر دلسوخته ،حقیقت گو و بعضا معترض عصر حاضردر سال ۱۳۳۸در روستای «مرزدشت»از توابع خرم آباد تنکابن استان مازندران دیده به جهان گشود .تحصیلاتدوره ابتداییو بخشی از دوره متوسطهرا در همان دیار گذراند . او همواره ،همراه تحصیل به کار هم مشغول بود . از چوپانیو کشاورزی گرفته تا شاگردی مغازهدر سال ۱۳۵۶ برای کار به تهران مهاجرت کردو ضمن کاردر یک بیمارستان به صورت متفرقه دیپلم گرفت . دوره دوساله تربیت معلم هنر را به پایان رساند .در آبان ماه ۱۳۶۵در سن اندک ۲۷ سالگیدر سانحه تصادف رانندگی جان به جان آفرین تسلیم کرد .( روحش شاد ویادش گرامی باد )
ارسال دیدگاه