چرا تنبلی می‌كنیم؟!

خبرگزاری پانا:از نظر روانشناسی، «اهمال كاری» یعنی به آینده محول كردن كاری كه تصمیم به اجرای آن گرفته ایم.

کد مطلب: ۱۴۳۸۴۵
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش پانا، آیا تاكنون به این موضوع فكر كرده اید كه در طول روز یا هفته چند بار كاری را به فردا موكول می كنید؟ چه اندازه آنچه را كه می خواهید به انجام می رسانید؟ به چه دلیل كار شما عقب می افتد؟ چرا انرژی لازم برای آن مهیا نیست؟ راستی از چه زمانی زندگی شما با این روند شكل گرفته و شما به این سبك خو گرفته اید؟ چه عواملی سبب پرورش این عادت ناپسند «اهمال كاری» شده است؟ این عادت تا چه حد زندگی شما را مختل كرده است؟ آیا راهی برای نجات از این آفت زندگی وجود دارد؟

تا آنجا كه پژوهش های بالینی نشان می دهد، این عادت در جوامع مختلف شایع است و به طور گسترده ای پیش می رود. شاید بسیاری از ما جزو این دسته باشیم و قطعاً از این روش به ستوه آمده ایم چرا كه متاسفانه «اهمال كاری» پیامدهای مخربی هم در درون خود دارد مانند: از دست دادن فرصت های طلایی تحصیلی و یا شغلی، بدقولی و رنجاندن اعضای خانواده و دوستان صمیمی و به طور كل جدی نگرفتن مسئولیت و نداشتن تعهد كافی كه در نهایت علاوه بر زیان های پیش بینی شده، شرمساری و بیزاری از خویشتن را دربر دارد. بهتر است ابتدا به تعریف «اهمال كاری» بپردازیم، سپس مفاهیم مربوطه را مورد بررسی قرار دهیم.

اهمال كاری چیست؟

از نظر روانشناسی، «اهمال كاری» یعنی به آینده محول كردن كاری كه تصمیم به اجرای آن گرفته ایم. اما این واژه نزد افراد مختلف معانی متفاوتی دارد و وجوه مختلفی از آن برداشت می شود، به آنها توجه كنید:

۱. شما مایل به انجام كاری هستید، هر چند در حال حاضر ضروری به نظر نمی رسد اما آن كار دست كم می تواند در آینده برای شما نتیجه بخش باشد، پس در وهله اول تمایل لازم وجود دارد.

۲. شما به طور قطع مصمم به انجام كاری هستید، اما آن را انجام نمی دهید.

۳. شما بدون علت كاری را به تاخیر می اندازید.

۴. شما فقط نتایج نامطلوب آن كار را در نظر می گیرید و بخش های مطلوب نقش كمرنگی دارد.

۵. شما به زیان های اهمال كاری آگاهی دارید، با این وجود كارتان را به تعویق می اندازید.

۶. شما از اینكه عادت به اهمال كاری دارید، از خودتان دلخورید و برای موجه جلوه دادن این عادت ناخوشایند دلایل مختلفی را مطرح و از خود دفاع می كنید.

۷. شما به طور ناخودآگاه به اهمال كاری ادامه می دهید.

۸. شما كارتان را در آخرین مهلت یا اكراه انجام می دهید یا هرگز آن را انجام نمی دهید.

۹. شما از اینكه بدون دلیل كارتان را به تاخیر انداخته اید، كماكان خود را سرزنش می كنید.

۱۰. شما به خود قول می دهید كه دیگر كارتان را به تاخیر نیندازید و تنبلی را كنار بگذارید، اما زمانی نمی گذرد كه در برخورد با موارد دیگر باز به آن ادامه می دهید.

علل مختلف تنبلی یا اهمال كاری

عوامل متعددی وجود دارد كه به تاخیر انداختن امور را تشویق می كند و می توان آن را به چهار گروه تقسیم كرد:

عوامل روانی: مانند كمال طلبی یا ترس از شكست، ترس از موفقیت، افسردگی، كمرویی، پایین بودن اعتماد به نفس، احساس گناه و آشفتگی های ذهنی.

عوامل شناختی: مانند كمبود اطلاعات، تردید داشتن در انجام امور، مشخص نبودن اولویت ها، ناتوانی در برنامه ریزی و ساماندهی و همچنین ناتوانی در اقدام به موقع.

عوامل محیطی: مانند سروصداف فشار زیاد كار روزمره، فعالیت های بیش از اندازه متنوع، نبود ابزار كار و نداشتن دوست به عنوان كمك در پیشرفت كار.
عوامل جسمانی: مانند خستگی، بی خوابی و بیماری.

چگونه تنبلی را از خود دور كنیم؟

نخست بررسی كنید كه اهمال كاری شما به كدام یك از عوامل فوق مربوط می شود، سپس موارد مربوطه را كه باعث مختل شدن عملكرد شما شده، شناسایی كنید و در آخر با برنامه ریزی و اولویت بندی بر مشكل فائق آیید.

برای مثال فرض كنید شما دوست دارید كاری كه انجام می دهید بدون نقص باشد و به همین دلیل آن را به تاخیر می اندازید. بدین ترتیب عامل روانی در بروز این مشكل نقش دارد چرا كه كار بدون عیب و نقص به مرور زمان امكان پذیر است نه در شروع آن، بنابراین شما از خود توقع غیر منطقی دارید و صفت «كمال طلبی» در شما رشد یافته است. فرد «كمال طلب» دوست دارد به بهترین وجه ممكن كاری را انجام دهد نو اگر نشد احساس نارضایتی و بی كفایتی می كند زیرا می خواهد در نظر دیگران عالی جلوه كند چرا كه دیگران برای او بسیار اهمیت دارند. در حالی كه شما باید بدانید مقصود از كار، انجام آن به نحو احسن نیست. هر كاری در شروع خالی از اشكال نیست و با اعتماد به خود و تمرین و پشتكار مطمئناً بهتر خواهد شد. اگر شما تمایل به ادامه تحصیل دارید و توقع شما این است كه در بهترین دانشگاه با بالاترین نمره قبول شوید، مسلماً از وحشت موفق نشدن دست به هیچ اقدامی نخواهید زد. حال آنكه با برنامه ریزی و هدف گذاری های موقت می توانید پس از طی زمان مناسب به تحصیل خود ادامه دهید. گفته «انیشتین» یادتان باشد: «برای موفقیت ۱۰ درصد هوش لازم است و ۹۰ درصد بقیه همان پشتكار است.»

اگر عامل تنبلی شما كمبود اطلاعات باشد كه مربوط به حیطه شناختی است، لازم است به جمع آوری اطلاعات مربوطه بپردازید. شما باید خود را به ابزار مربوطه مجهز كنید و سپس دست به كار شوید. اگر به پیشرفت خود امیدوار نباشید و مدام به این فكر باشید كه «از پس مشكلات بر نمی آیید» بدانید كه روز به روز میزان نگرانی و ناكامی شما افزایش خواهد یافت. در حالی كه بدون واهمه درباره نتیجه كار می توانید به فعالیت خود بپردازید و همین فعالیت، شما را از افكار مزاحم نجات خواهد داد و بتدریج به سوی موفقیت گام بر خواهید داشت و این بار خود باوری شما نیز افزایش خواهد یافت.

منبع: افکارنیوز

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار