نقوی حسینی در گفت و گوی تفصیلی با پانا:
تاکیدبر نرمش قهرمانانه پاسخ فضاسازی رسانه های غربی بود/دولت در مساله هسته ای تنها تصمیم نمی گیرد
خبرگزاری پانا: سید حسین نقوی حسینی با اشاره به رویکردهای مذاکراتی، تاکید کرد: نباید با رویکرد خصمانه و یا ساده لوحانه وارد مذاکره شد.
سید حسین نقوی حسینی سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، با اشاره سفر رییس جمهور به سازمان ملل متحد و مذاکرات و نشست های جانبی که روحانی و ظریف در این سفر خواهند داشت به خبرنگار سیاسی پانا گفت: این سفر سبب شد تا مقام معظم رهبری، بار دیگر استراتژی مذاکراتی جمهوری اسلامی ایران را مورد توجه و تاکید قرار دهند تا همه تیم های مذاکره کننده چارچوب های مذاکره و خطوط نظام را بشناسند و بدانند این گفت و گو ها باید در چه قالبی صورت بگیرد.
در سیاست نباید حریف را عادل دانست / رویکرد ساده لوحانه هست و نیست کشور را به باد می دهد
وی با بیان این مطلب که در عرصه مذاکرات بین المللی سه نوع برخورد مذاکراتی وجود دارد ادامه داد: اولین نوع مذاکره، تاکتیک مذاکره ساده لوحانه است. در این مدل از مذاکره، یکی از طرف های مذاکره کننده فکر می کند که طرف مقابل فردی عاقل، عادل، منصف و بالغی است که آمده تا منافع را تقسیم کند و سهم هر کسی را بر اساس شایستگی به وی بپردازد. این نوع نگاه در مذاکره به معنای بازی برد و باخت است که یک نفر می برد و یک نفر می بازد.
نقوی افرود: زمانی تیم مذاکره کننده ساده لوح متوجه باخت می شود، که نمی تواند کاری از پیش برد. برای مثال در تاریخ دیپلماسی کشور ما به موارد متعددی برمی خوریم که مذاکره کنندگان ما ساده لوحانه وارد مذاکره شده اند و منافع ملی کشورشان را فروخته و از دست داده اند. قرارداد ۱۹۱۹ میان ایران و امریکا از این دست مذاکرات است که به موجب آن امتیازات زیادی به طرف مقابل داده شد و هستی کشور به باد رفته است از این دست مذاکرات بود.
وی تصریح کرد: مثل کشتی گیری که فکر می کند حریفش انسان عادلی است و آمده تا مدال را میان خود و رقیبش تقسیم کند. وقتی با این ساده لوحی وارد میدان شود در یک چشم به هم زدن پشت خودش را بر خاک می بیند و اینجاست که باید دست تسلیم بالا ببرد و از میدان با دست خالی و همه منافعی که از دست داده خارج شود.
رویکرد خصمانه در مذاکرات بازی باخت باخت است
سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس رویکرد نوع دوم در مذاکرات را رویکرد خصمانه دانست و ادامه داد: در این رویکرد بازی باخت باخت انجام می شود. ما پشت میز مذاکره می نشینیم، اما مذاکره برای مذاکره انجام می شود و نه بده ای وجود دارد، نه بستانی. حاضر نیستیم هیچ میدانی به حریف بدهیم و نمی توانیم برای خودمان میدانی درست کنیم.
وی خاطر نشان کرد: در این مذاکره دو طرف آمده اند تا هیچ کشتی ای با هم نگیرند و مدالی تقسیم نکنند و مسلما نه مدال و نه برنده ای وجود نخواهد داشت. این نوع مذاکرات، طولانی و بی حاصل است و در پی آن نتیجه ای حاصل نخواهد شد.
نرمش قهرمانانه تاکتیکی برای پیروزی
اما نقوی از نوع سوم رویکرد مذاکرات با نام تاکتیک نرمش قهرمانانه یاد کرد و اظهار کرد: مقام معظم رهبری توجه مسئولین را به این نوع رویکرد جلب کردند و این رویکرد به این معناست که طرف خودی مذاکره هدفمند و هوشمندانه وارد شده و می داند چه می خواهد و باید چه کند تا اهدافی که قرار است از میدان حاصل شود را به دست آورد.
او افزود: مذاکره کننده در این رویکرد آرمانهای خود را خوب می شناسد و شناخت صحیحی از دشمن دارد، وی به اندازه کافی با حریف آشناست و می داند که او یک متجاوز، غارتگر و سلطه گر است و ساده لوحانه به او نگاه نمی کند، و مانند کشتی گیری که وارد میدان مسابقه نهایی المپیک می شود و می داند که اینجا مدال طلا مطرح است و اگر دیر بجنبد حریف پشتش به خاک می مالیده خواهد شد.
نماینده مردم ورامین خاطرنشان کرد: اگر با این دیدگاه وارد مذاکره شویم، در صورتی که جایی نرمش نشان دادیم، این نرمش به معنای چشم خود بستن و ساده لوحانه نگاه کردن و منافع ملی کشور و خطوط قرمز نظام را نادیده گرفتن نیست، بلکه این نرمش به هدف تقویت همین موارد و در راستای شکست دشمن است.
سخنگوی کمیسیون امنیت ملی تاکید کرد: این گوشزد به آن جهت صورت گرفته که تیم اعزامی بدانند که باید با رویکرد نرمش قهرمانانه وارد شوند تا پیروزمندانه از صحنه خارج شوند.
رهبری، رییس جمهور و وزیر امور خارجه، پاسخ فضاسازی غربی ها را دادند
وی در پاسخ به سوال خبرنگار پانا مبنی بر این که آیا این نگرانی وجود داشت که دولت روحانی و تیم مذاکره کننده ایرانی اشتباهاتی با رویکرد اول و دوم را مرتکب شود، و پیام رهبری هشدار در این خصوص بود؛ و یا این صحبت نشان از اعتماد مقام معظم رهبری به تیم روحانی و یادآوری این مطلب داشت، تصریح کرد: رسانه های غربی در بدو انتخاب روحانی به عنوان رییس جمهور، و ظریف به عنوان وزیر امور خارجه، به نحوی فضاسازی کردند که اکنون با تغییراتی که در دولت به وجود آمده، می توانیم آنچه که می خواهیم به ایران دیکته کنیم.
نقوی خاطرنشان کرد: دکتر روحانی و وزیر خارجه در مواضع مختلف، به ویژه در مراسم معارفه وزیر خارجه، شفاف و روشن بیان کردند که اصول سیاست خارجی ما و خطوط قرمز نظام، همان است که رهبری ترسیم کرده اند و همه موظف به حرکت در آن چارچوب هستند؛ از این رو برای خنثی کردن فضاسازی صورت گرفته و تبیین درست حرکت نظام جمهوری اسلامی، هم رییس جمهور و هم وزیر امور خارجه موضع گیری های خوبی داشته اند و مقام معظم رهبری نیز چارچوب را مشخص کردند تا رسانه های غربی نخواهند با این تبلیغات و بستر سازی فضای روانی، ایران را برای این مذاکرات در موضع ضعف قرار دهند.
مفهوم اظهارات روحانی از اختیار کامل دولت در بحث هسته ای، یک صدا شدن دولت بود / دولت هنوز هم به تنهایی تصمیم نمی گیرد
وی در خصوص اظهارات روحانی مبنی بر اختیارات کامل دولت و تیم هسته ای ایران در مذاکرات به خبرنگار پانا پاسخ داد: پیش از این ما در اجرای سیاست خارجی دارای چند صدا شده بودیم، و در نهادهای مختلف مسئولیت اجرای سیاست های خارجی به عهده گرفته شده بود مثلا یک مذاکره را دبیر عالی شورای امنیت انجام می داد و مذاکره دیگر را وزیر خارجه، معاون بین الملل رییس جمهور و رییس شورای عالی ایرانیان نیز مذاکراتی را انجام می دادند. اجرای سیاست خارجی به عهده دولت است و مجری آن وزارت خارجه است.
نقوی تاکید کرد: صحبت روحانی ناظر بر این موضوع بود وگرنه تصمیم گیری در سیاست خارجی بر عهده دولت به تنهایی نیست. ما در سیاست خارجی نهاد های برتر داریم، و آنها در این حوزه تصمیم گیری می کنند.مثلا در پرونده هسته ای، برخی به نحوی تلقی می کنند که پرونده هسته ای ایران از شورای عالی امنیت بیرون آمده و به وزارت خارجه منتقل شده است. درحالی که اصلا اینچنین نیست و پرونده هسته ای ایران فقط در شورای عالی امنیت ملی بررسی می شود؛ و پس از صورت گرفتن تصمیم سازی، اجرای آن به وزارت خارجه سپرده می شود و دبیر شورای عالی امنیت ملی مجری آن نیست، چرا که کار دبیر شورای عالی امنیت ملی سیاست خارجی نیست و بر این روال اجرای تصمیم گیری های مرتبط با پرونده هسته ای بر عهده دولت و وزارت خارجه سپرده شده است.
به گزارش پانا، بر اساس پیمانی که در ۱۹۱۹ میلادی (۱۲۹۸ شمسی) میان دولت بریتانیا با دولت وقت ایران منعقد شد، تمامی امورات کشوری و لشکری ایران زیر نظر مستشاران انگلیسی و با مجوز آنان صورت میگرفت. به موجب این قرارداد، انگلیس، زمام امور مالی، اقتصادی و ارتش ایران را در دست میگرفت و ارتش متحدالشکل زیر نظر فرماندهان انگلیسی تشکیل میشد. تعرفه گمرکی نیز در ظاهر برای حفظ منافع ایران و در حقیقت به سود بریتانیا تغییر مییافت.
ارسال دیدگاه