/یادداشت/

از روز خبرنگار تا روز خبرنگار؛خبرنگاران فراموش می شوند

خبرگزاری پانا: روز خبرنگار را شاید بتوان تنها روزی دانست که خبرنگاران محترم شمرده می شوند.

کد مطلب: ۱۱۴۶۶۵
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرگزاری پانا، هر ساله ۱۷ مرداد ماه بهانه ای است که خبرنگاران در محفلی جمع شوند و روز خود را جشن بگیرند و در همین روز همچون روزهای عادی دیگر شاهد سخنرانی باشند و باز هم باید بنویسند و بنویسند و بنویسند.

گویا این روز تنها روزی است که مسئولین یادشان می افتد که در طول یک سال این خبرنگاران بوده اند که در تمام جلسات و همایش ها و سفر ها و وقت ها و بی وقت ها در کنارشان حضور داشته اند و اخبار را منعکس کرده اند.

برخی مسئولین دیگر نیز همین روز را هم فراموش می کنند و خبرنگاران را عضوی از دستگاه خود می دانند که همیشه باید همراهشان باشند.

"کار زیاد در ازای حقوقی ناچیز" تیتر داستانی است که اهالی رسانه به ویژه در استانها و شهرستانها همیشه مشق می کنند و گاهی بی احترامی و به فراموشی سپرده شدنشان این تیتر را هم از یادشان می برد و عزت را به ثروت ترجیح می دهند.

عزت در نظر آنها همین است که در طول سال وقتی با مدیر و یا مسئولی تماس می گیرند تا وقت مصاحبه بگیرند و یا سوالاتی بپرسند به قول خودمان سرکار گذاشته نشوند و یا وقتی در نشست و یا جلسه ای حضور می یابند به نحوی با آنها برخورد نشود که گویا اگر نباشند هم اتفاق خاصی نیفتاده است و یا اینکه از بیشتر مسئولین می شنوند که " پذیرای نقد هستیم" دستی بر قلم می برند و نقدی می کنند و به جرم همین انتقاد محکوم به غرض ورزی می شوند.

خبرنگار یعنی کسی که حرف مردم و مشکلات و محرومیت های موجود را عنوان می کند و از سوی برخی مسئولین به همان غرض ورزی محکوم می شود و خبر و گزارشی می نویسد و از سوی برخی مردم به دروغ محکوم می شود.

خبرنگار همان کسی است که به قول معروف باید بپذیرد که اگر از دری به بیرون انداخته شد از پنجره داخل شود و بدون هیچ گونه چشم داشتی ادامه دهد تا روزی که انگیزه ای برای قلم زدن باقی نماند.

خبرنگار همان کسی است که ساعت ها باید پای حرف هر مدیری در هر نشستی بنشیند و مطابق میل همان مدیر خبر را منتشر کند و حتی روز خبرنگار هم از سوی همان دستگاه نادیده گرفته شود.

خبرنگاری یعنی همان آدمی که "داستان کار زیاد و دستمزد اندک" انتظارش را از همان مسئولی که روزها حرفهایش را شنیده و تیتر خبرش سخن اوست بالا ببرد و بخواهد که حداقل روز خبرنگار را فراموش نکنند.

از همه اینها بگذریم تنها همان روز خبرنگار است که یک قلم به دست و دوربین به دست دل خوش می کنند به این که دور هم جمع شوند و روز خود را به خیال خود جشن بگیرند و بازهم بشنوند و بنویسند و بروند تا ۱۷ مرداد سال بعد.

آری از روز خبرنگار تا روز خبرنگار، خبرنگاران فراموش می شوند!!!

خبرنگار پانا: فرشته اکبری

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار