آشنایی با سنت سحرخوانی در تربت جام
خبرگزاری پانا: سنت سحرخوانی در ماه رمضان را نسل جدید به یاد نمی آورند؛ اما پدران و مادران ما خوب به یاد دارند صدای طبل، شیپور و آواز خوش سحرخوانان را که با صدای آنان از خواب بیدار شده و به ضیافت الهی قدم می گذاشتند.
به گزارش خبرگزاری پانا، سنت سحرخوانی در شهرستان تربت جام این روزها اگر چه در شهر دیده نمی شود اما در برخی از روستاها هنوز ادامه دارد و ابزار و وسایل ارتباطی مانعی از انجام سحرخوانی نیست.
حاج نورمحمد درپور، اهل روستای علی خواجه یکی از فعالان در حوزه شعرعرفان و سحرخوانی است.
پیرمرد که تازه از زیرتیغ جراحی برگشته چهره اش برق خاصی دارد او این روزها مثل قدیم نمی تواند روزه بگیرد؛ اما به عهدی که با خود در جوانی بسته که تا زنده باشد میهمانان ماه خدا را برای حضور در این ضیافت از خواب بیدار کند باز هم سحرخوانی می کند.
او که ۸۲ بهار را پشت سر گذاشته می گوید: سنت سحرخوانی در ماه مبارک رمضان از سنت های دیرینه و قدیمی به شمار می رود که همزمان با ماه مبارک رمضان آغاز می شده است و من نیز از جوانی سحرخوانی را در ماه رمضان با افتخار انجام می دادم بی آنکه آبا و اجدادم به این کار بپردازند از روی شوق و علاقه خودم دست به کارشدم و به خاطر صدایی که داشتم با چراغ فانوس بربالای پشت بام رفته و با قرائت اشعاری سحرخوانی می کردم.
نورمحمد با بیان اینکه در قدیم ابزار و وسایل سحرخوانی طبل، شیپور و صدای خوش بود، می گوید: با آمدن ابزار و وسایل جدید و گسترده شدن روستا، از این امکانات در سحرخوانی استفاده کردم؛ اما همان اشعار قدیمی را برای مردم روستا قرائت می کنم.
وی که هنوز هم به سحرخوانی در روستای محل سکونتش در ایام ماه مبارک رمضان مشغول است، می گوید: سحرخوانی علاقه مندی خاصی می خواست و من این علاقه را داشتم. نبود امکانات زمان سنجی و ساعت عاملی در زیبایی های سحرخوانی بود که با اولین صدای من، همه از خواب برخاسته، با دومین صدا وقت باقی مانده به اذان اعلام می شد و وقتی برای سومین بار صدا نواخته می شد، صدای اذان به گوش می رسید.
او که سواد خواندن و نوشتن هم ندارد به روش قدیم به خواندن قرآن می پردازد و قرآن را به وسیله زیر و زبر آن فرا گرفته است، ادامه می دهد: در گذشته با توجه به توانایی که داشته ام توانسته ام ۶۰ هزار بیت غزل را حفظ کنم.
نورمحمد ما را میهمان خود کرد و آرام آرام با خود این اشعار را زمزمه می کرد: ای به زاد تو مضل ای مسند پیغمبری/ وی خجل اروی تو خود آفتاب خاوری / پیش از آدم تو نبی بودی و هیچ امت نبود تو عجب در یتیمی و عجایب گوهری.
استاد نور محمد درپور با بیان اینکه برای هر روز ماه رمضان، یک شعر مخصوص وجود دارد، گفت: شور و شوقی مردم در ماه مبارک رمضان از همان قدیم بوده و هیچ گونه تغییری نکرده است. حالا وسایل و ابزار جدیدی برای سحرخوانی وجود دارد.
وی با بیان اینکه یکی از فرزندانش به سحرخوانی در همان روستای پدریش می پردازد، می افزاید: تداوم چنین آئینی باعث می شود سنت های حسنه و فرهنگ غنی بیش از پیش حفظ شود.
ارسال دیدگاه