/یادداشت/
شهر کوفه بی علی(ع) تنهای تنها است
خبرگزاری پانا: شهر کوفه بی علی(ع) تنهای تنها است.
رمضانی دیگر از راه رسید. رمضانی که با خود بوی علی(ع) را می آورد و باز این رمضان به شب بیست و یکم نزدیک شد و مانند رمضان های گذشته، از سال های دور از زمانی که محراب به رنگ سرخ خون علی(ع) آغشته شد این رمضان هم رنگ غم به خود گرفت .
گویی تمامی محراب های دنیا از آن شب تا کنون رنگ غم به خود گرفته اند و تمامی منبرهای دنیا با خون سرخ علی (ع) جوشیدن گرفته اند.
علی(ع)، شبگرد کوچه های دلتنگ کوفه بود. علی(ع) آن یتیم نواز غریب شهر کوفه که هر شب با کوله باری از نان و شیر و خرما به میزبانی دل شکستگان دنیا می رفت و آنها را به میهمانی ماه و ستاره دعوت می کرد.
علی (ع) آن شیر مردی که رسول خدا (ص) را لحظه ای تنها نگذاشت و با ذوالفقارش شق القمر کرد.
آری! این علی(ع) است، مرد دلتنگ شهر بی مروت کوفه که تنها سنگ صبورش چاه تاریک خانه اش بود.
حتی درختان نخل و زیتون کوفه هم بعد از آن شب و در نبود علی(ع) احساس غربت می کنند! شهر کوفه شرمگین خون علی(ع) است.
آ ری! کوفه شرمنده است از برق شمشیر ابن ملجم و شکاف فرق نورانی علی (ع)!
با او چه کردند ددصفتان انسان نما!؟ با او که رسم مردانگی و یتیم نوازی را در شهر خاموش و سرد کوفه تداعی کرد و با او که یتیمان در نبودش شمشیر تیز یتیمی را در پهلوی خویش احساس کردند! آخر آنها یتیم نبودند در کنار علی (ع)!
آری! این است مرام علی (ع) که از مردانگی، شجاعت و یتیم نوازی اش حتی مرغابی خانه هم راضی به رفتنش در آن شب به مسجد نبود!؟
و این است مردانگی و دلیرمردی امیرالمومنین(ع) که قاتلش را امان داد!!
و به همین رسم است که امشب دخیل می بندیم دل هایمان را به درگاه ابودیت و در شب قدری دیگر خدا را به حرمت و عزت علی(ع) سوگند می دهیم که تقدیری توام با حسن عاقبت برای همه ی ما رقم بزند.
تقدیری که جز رضایت حق تعالی در آن نباشد و از او می خواهیم که اگر چه نمی توانیم چون علی(ع) باشیم اما یارییمان کند تا حداقل مانند علی(ع) آزاده باشیم و چون او حق طلب و حق گو...
آمین
یادداشت از طاهره قهیه ای
ارسال دیدگاه