پانا از جشن بزرگ «امت احمد» گزارش میدهد:
از هفتتیر تا ولیعصر؛ وقتی تهران به مهمانی «امت احمد» رفت
تهران (پانا) - عصر که میشود، خیابانهای تهران معمولاً روایت دیگری دارند؛ صدای بوق خودروها، رفتوآمدهای شتابزده و مردمی که هرکدام به مقصدی میروند. اما امروز، در حدفاصل میدان هفتتیر تا میدان ولیعصر(عج)، قصه کمی متفاوت بود؛ خیابان برای چند ساعت از مسیر عبور به محل دیدار، شادی و همدلی مردم تبدیل شد؛ جایی که خانوادهها، کودکان، نوجوانان و گروههای مختلف مردم در کنار هم جمع شدند تا میلاد پیامبر اکرم(ص) و امام جعفر صادق(ع) را در «مهمانی امت احمد» جشن بگیرند.
به گزارش پانا، جشن بزرگ «امت احمد» عصر یکشنبه هشتم شهریورماه، همزمان با هفته وحدت در تهران برگزار شد؛ رویدادی که امسال چهارمین سال برگزاری خود را تجربه میکند و تلاش دارد مفهوم وحدت را از قالب یک مناسبت رسمی خارج کرده و به میان مردم و متن زندگی شهری بیاورد. مهر نیز در گزارش زنده خود از این مراسم، بر روایت مردم از وحدت، همزیستی اقوام و مذاهب و تجربه مشترک آنان از «امت احمد» تأکید کرده است.
از ساعاتی پیش از آغاز برنامه، کمکم نشانههای یک اتفاق متفاوت در خیابانهای اطراف میدان هفتتیر دیده میشد؛ خانوادههایی که به سمت محل جشن حرکت میکردند، کودکانی که با شور و هیجان همراه والدین خود بودند و گروههایی که در مسیر، خود را به محل برگزاری مراسم میرساندند.
مسیر هفتتیر تا ولیعصر، امروز دیگر فقط یک مسیر شهری نبود؛ به امتدادی از یک جشن مردمی تبدیل شده بود؛ جشنی که در آن قرار بود مردم نه در سالن و فضای بسته، بلکه در قلب شهر و در کنار یکدیگر، میلاد پیامبر رحمت را جشن بگیرند.
اینجا خبری از صندلیهای ردیفشده نیست
«امت احمد» بیشتر از آنکه شبیه یک مراسم رسمی باشد، حالوهوای یک مهمانی بزرگ شهری را دارد؛ مردم در مسیر حرکت میکنند، در غرفهها توقف میکنند، کودکان سرگرم برنامههای مخصوص خود میشوند و خانوادهها ساعتی از زندگی روزمره فاصله میگیرند تا در جشن میلاد پیامبر(ص) حضور داشته باشند.
دهها غرفه فرهنگی، مذهبی، هنری و پذیرایی در مسیر برپا شده بود و فعالیت خادمان و فعالان فرهنگی، در کنار برنامههای متنوع، فضای جشن را شکل میداد. در میان این غرفهها، بخشهایی نیز برای خانوادهها، کودکان و نوجوانان در نظر گرفته شده بود تا جشن تنها به یک برنامه مناسبتی برای بزرگسالان محدود نماند.
در گوشهای از مسیر، خانوادهای برای تماشای برنامهای توقف میکند؛ کمی آنطرفتر کودکی دست والدینش را گرفته و میان جمعیت به دنبال غرفهای میگردد که توجهش را جلب کرده است. نوجوانان نیز بخشی از این جمعیت را تشکیل میدهند؛ نسلی که جشنهای شهری برایشان زمانی جذابتر میشود که امکان مشارکت، سرگرمی و تجربه مستقیم داشته باشد.
همین حضور گروههای سنی مختلف، «امت احمد» را از یک برنامه صرفاً مناسبتی جدا میکند و به یک تجربه جمعی تبدیل میکند؛ تجربهای که در آن خانواده، کودک، نوجوان و بزرگسال، هرکدام بخشی از تصویر نهایی جشن هستند.
وحدت؛ واژهای که از روی بنرها پایین آمد
اما اگر قرار باشد تنها یک واژه را برای توصیف فضای امسال «امت احمد» انتخاب کنیم، آن واژه «وحدت» است.
هفته وحدت از ابتدا با هدف نزدیکتر شدن مسلمانان و تأکید بر اشتراکات میان مذاهب اسلامی شکل گرفت و در سالهای اخیر، برنامههای مردمی تلاش کردهاند این مفهوم را از فضای رسمی و سخنرانیها به سطح جامعه بیاورند. «امت احمد» یکی از همین نمونههاست؛ جشنی که برگزارکنندگانش میخواهند مردم را نه فقط به شنیدن درباره وحدت، بلکه به تجربه آن در کنار یکدیگر دعوت کنند.
در تهران امروز، این مفهوم را میشد در خود جمعیت دید؛ آدمهایی با لهجهها، سبک زندگیها و پیشینههای متفاوت که برای یک مناسبت مشترک کنار یکدیگر قرار گرفته بودند.
وحدت در این قاب، لزوماً یک سخنرانی یا یک شعار نیست؛ گاهی همین است که خانوادهای در کنار خانوادهای دیگر در یک جشن شهری حضور پیدا کند، کودکان در کنار یکدیگر بازی کنند و مردم برای ساعاتی، یک نقطه از شهر را با خاطرهای مشترک ترک کنند.
جشن در دل شهر، شهر در خدمت جشن
برگزاری یک اجتماع بزرگ در یکی از محورهای پرتردد تهران، البته فقط به آمادهسازی غرفهها و برنامههای فرهنگی محدود نمیشود.
پلیس راهور تهران از قبل برای مدیریت رفتوآمد شهروندان، تمهیدات ویژه ترافیکی در محدوده مراسم در نظر گرفته بود. این طرح از ساعت ۱۶ روز یکشنبه اجرا شد و معابر پیرامونی و منتهی به محدوده جشن را نیز دربرمیگرفت.
حملونقل عمومی نیز بخشی از این رویداد بود. شرکتکنندگان میتوانستند از خطوط یک، سه و شش متروی تهران و ایستگاههای شهدای هفتم تیر، آیتالله طالقانی و میدان حضرت ولیعصر(عج) برای رسیدن به محدوده جشن استفاده کنند و وضعیت خطوط و تراکم مسافران نیز بهصورت لحظهای پایش شد تا در صورت افزایش تقاضا، ظرفیت جابهجایی افزایش پیدا کند.
در واقع، برای چند ساعت، بخشی از شهر خودش را با جشن هماهنگ کرد؛ از خیابانهایی که شاهد محدودیتهای ترافیکی بودند تا ایستگاههایی که باید آماده جابهجایی جمعیت بیشتری میشدند.
وقتی یک جشن، روایتهای مختلفی پیدا میکند
«امت احمد» امسال فقط یک جشن میلاد نیست؛ در روایتهای منتشرشده از مراسم، مفاهیمی مانند همدلی، وحدت، انسجام اجتماعی و ایستادگی نیز در کنار فضای شاد جشن دیده میشود. برخی گزارشها از محور قرار گرفتن «خونخواهی رهبر شهید در سایه اقتدار نبوی» در این مراسم خبر دادهاند؛ محوری که تلاش دارد فضای میلاد پیامبر(ص) را با مفاهیم هویت و انسجام اجتماعی پیوند بزند.
با این حال، آنچه در کف خیابان بیشتر از همه دیده میشود، همان تصویر ساده مردم است؛ خانوادهای که آمده تا ساعتی را کنار هم بگذراند، کودکی که از دیدن فضای جشن ذوق کرده، نوجوانی که میان غرفهها قدم میزند و مردمی که برای یک مناسبت مشترک، کنار یکدیگر ایستادهاند.
شاید همین تصویر، یکی از مهمترین تفاوتهای «امت احمد» با یک مراسم رسمی باشد؛ اینجا مردم فقط تماشاگر نیستند، خودشان بخشی از صحنهاند.
چهار سال بعد؛ «امت احمد» به یک قرار شهری تبدیل شده است
چهارمین سال برگزاری این رویداد، حالا «امت احمد» را به یکی از برنامههای شناختهشده هفته وحدت در تهران تبدیل کرده است؛ رویدادی که هر سال تلاش میکند جشن میلاد پیامبر(ص) را در فضایی عمومیتر و مردمیتر برگزار کند.
امروز از هفتتیر تا ولیعصر، شهر برای چند ساعت چهره دیگری داشت؛ صدای برنامههای فرهنگی و مذهبی در کنار رفتوآمد مردم شنیده میشد، غرفهها میزبان خانوادهها بودند و خیابان، به جای آنکه فقط محل عبور باشد، به محل مکث و حضور تبدیل شده بود.
شاید اگر بخواهیم «امت احمد» را در یک قاب خلاصه کنیم، باید همان مسیر چندکیلومتری را تصور کنیم؛ مسیری که از یک میدان شلوغ آغاز شد و به میدان ولیعصر رسید، اما در طول راه، چیزی فراتر از یک جشن را با خود همراه کرد؛ تصویری از مردم در کنار مردم.
تهران امروز برای چند ساعت به یک مهمانی بزرگ رفت؛ مهمانیای به نام «امت احمد» که قرار بود میلاد پیامبر رحمت را جشن بگیرد و در کنار شادی، یک پیام را هم تکرار کند: اختلافها میتوانند وجود داشته باشند، اما اشتراکها نیز میتوانند مردم را کنار یکدیگر بنشانند.
و شاید «وحدت» زمانی معنای واقعی خود را پیدا میکند که از روی کاغذ و بنر پایین بیاید، در خیابان قدم بزند و میان مردم دیده شود؛ درست مثل امروز، از هفتتیر تا ولیعصر.
ریحانه خوافی
ارسال دیدگاه