دانشآموزانی با نمرههای پایین که قهرمانان زندگی واقعیاند
تهران (پانا) - نمره پایین دانشآموزان فقیر صرفا به معنای کمکاری، هوش اندک یا مسئولیتناپذیری نیست، بلکه نشاندهنده این است که انسانها تا یک حد مشخص توانایی تحمل فشارهای واردشده از سمت زندگی را دارند.
سایت آلترنت وابسته به «موسسه رسانه مستقل» در گزارشی به تشریح دلایل ناکارامدی ارزیابیهایی پرداخت که دانشآموزان را فارغ از سطح زندگی و مشکلات معیشتی آنان، صرفا بر اساس نمرههایی که به دست آوردهاند، توصیف میکنند. این گزارش عمدتا دانشآموزان مهاجر و کمبرخوردار را در آمریکا مد نظر قرار داده است.
در این گزارش آمده است: بعضی از دانشآموزان در خانواده هایی با سطح اقتصادی متوسط یا بالاتر رشد و ارتقا یافتهاند که قاعدتا در کانون خانواده از حمایت های مالی و عاطفی برخوردار بودهاند و همچنین کلیه امکانات لازم برای رفتن به یک دانشگاه مناسب را نیز در اختیار داشتهاند اما در این حین با دانش آموزانی روبهرو هستیم که در فقر، بی خانمانی و گرسنگی بزرگ شده اند و حتی ممکن است از داشتن خانوادهای که آنها را از لحاظ عاطفی تأمین کند، محروم بوده باشند و قاعدتا چنین افرادی در مدارس سطح پایینی تحصیل کردهاند که توانایی آماده کردن آنها را برای ورود به دانشگاههای معتبر نداشتهاند.
تعداد زیادی از این دانش آموزان همانند بزرگسالان زندگی خود را می گذرانند چراکه کسی برای حمایت از آنها وجود ندارد به همین دلیل نیز باید به تنهایی هزینههای زندگی خود را تأمین کنند و حتی برخی از آنها با وجود زندگی در خانه پدری مجبور به حمایت مالی از خانواده خود هستند.
همانطور که میدانیم دانش آموزان برای وارد شدن به دانشگاه و ادارات دولتی باید نمرات بالایی بگیرند در صورتی که اکثر دانشآموزان نامبرده با نمرات پایین فارغ التحصیل می شوند و یا حتی موفق به کسب نمره قبولی نمی شوند که در چنین حالتی نمرات آنها نشانی از میزان توانایی آنها خواهد بود و با این دید که به اندازه کافی باهوش نیستند یا تلاش لازم را نکردهاند به آنها نگاه خواهد شد اما سارا گلریچ راب در کتاب خود (پرداخت هزینه) غلط بودن این دید را آشکار کرده است. یک نمره پایین دانشآموزان فقیر صرفا به معنای کم کاری، هوش و یا مسئولیتناپذیری نیست بلکه نشاندهنده این است که انسان ها تا یک حد مشخص توانایی تحمل فشارهای وارده از سمت زندگی را دارند.
زمانی که دانش آموزان با مشکلاتی از قبیل بی خانمانی و گرسنگی روبرو هستند و کار پاره وقت و یا حتی تمام وقت می کنند و یا اینکه مجبور به مراقبت از اقوام نزدیک خود هستند دیگر زمان کافی برای مطالعه نخواهند داشت و نمی توانند در تحصیل خود موفق باشند.
مشکلات تحصیلی برای دانش آموزانی که از سر بد شانسی در مدارس درجه پایین تحصیل کردهاند، پیچیده تر است چرا که مدارس آنها امکانات و شرایط تحصیلی خوبی نداشته است.
تعداد زیادی از دانش آموزان به دلیل مشکلات مالی توانایی تهیه کتاب های درسی را ندارند و مجبور به داشتن یک یا دو کار پارهوقت هستند که قاعدتا در این وضعزمان و توانایی درس خواندن را نخواهند داشت. بعضی از آنان نیز برای رفتن به مدرسه مسافتهای طولانی را با اتوبوس طی می کنند که روی هم رفته روزانه چهار ساعت از وقت خود را در حال رفت و آمدند
چرا در جامعه امروزی ما زمانی که یک دانشآموز وظایف یک بزرگسال را به دوش می کشد و حتی مجبور به حمایت از خانواده خود نیز است امری عادی تلقی میشود و چگونه میتوانیم از این افراد انتظار درس خواندن و حضور در مدرسه را نیز داشته باشیم و در این حال وقتی که با شکست تحصیلی مواجه میشود، او را بازنده می خوانیم؟
البته بعضی از افراد محصلی که با مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم می کنند کمک هزینه های تحصیلی دریافت می کنند اما این مقدار پول جوابگوی نیازهای دیگر آنها نخواهد بود به همین دلیل نیز نمی توان تنها با یک کمک هزینه تحصیلی مانع از کار کردن آنها برای ساعتهای طولانی و حتی در شیفت شب شد.
بعضی از دانشآموزان به طور ناخواسته و به علت مهاجرت والدیشان مهاجران غیرقانونی هستند و حال نیز با چالش جدیدی از سوی دلت دونالد ترامپ روبرو شده اند. در زمان ریاست جمهوری باراک اوباما به منظور جلوگیری از دیپورت شدن آنها و همچنین برای ادامه تحصیل و کار کردن به صورت قانونی به طور موقت به آنها اجازه داده شد که هزینهای را به دولت پرداخت کنند اما ترامپ به این امر خاتمه داد، حال باید دید که چه بر سر آنها خواهد آمد.
دانش آموزانی که در این شرایط سخت از ادامه تحصیل دست نمیکشند و همچنان به تلاش خود ادامه میدهند، قهرمانهای واقعی هستند و دولت نیز باید به جای دشوار کردن شرایط برای آنها موقعیت مناسب درس خواندن را برایشان ایجاد کند به صورتی که بتوانند بیشتر وقت خود را صرف درس خواندن کنند.
ترجمه: نگار ذکایی
ارسال دیدگاه