روان شناسی جنگ؛
آشنایی با مدار حقیقت جنگ همیشه آرام بخش است
تبریز (پانا) - واژه تمدن نزدیکی عظیمی با واژه وطن دارد، به طوری که هر چه قدمت وجودی بالاتر، عشق و ایمان معنادارتر می شود. البته، این نام تمدن نیست که اهمیت دارد، بلکه منظومه طولانی تفکر والا و اصیل مردم آن است که قهرمان را خلق میکند، پهلوان را می آفریند و تاریخ را زینت میدهد.
بیش از چهل روز است که مردم متمدن و اصیل ایران زمین، صحنه زندگی را به میدان نبرد تبدیل کرده اند. سفر را صفر کرده اند تا خیابان را صد کنند، قلم را تیز کرده اند تا نفس را حبس کنند و میدان را راست کرده اند تا دشمن را کج کنند.
از منظر شخصیت شناسی روانی، نگرش حریف به میدان جنگ خاکی و مذاکراتی امروز مانند صحنه کُشتی کج آمریکایی (WWE) است، آن نوع کشتی که گرچه به ظاهر حرفه ای است، ولی اساس آن نمایشی است. این کشتی نوعی ورزش غیررقابتی و نمایشی است که نتیجه نمایش اساساً از قبل معلوم است و قرار نیست با بهتر بودن در میدان، موفقیتی حاصل شود. در این ورزش نمایشی، هر چه نمایش ارایه شده برای تماشاچیان در رینگ دیدنی تر باشد، قدرتمندی بیشتری نمایان می شود. به بیان تخصصی تر، در میدان کشتی کج، هرچه حرکات بزرگتر، صحنه قوی تر؛ هرچه ضربات مُشت و گردن مرگبارتر، پیکار دیدنی تر؛ هرچه لفاظی چرکتر و رجزخوانی ها خونین تر، نمایش تماشایی تر؛ و هر چه دروغها بزرگتر، چهره آن واقعی تر است.
به نظر می رسد دشمن، صحنه دفاع ملی هویتی ایران را با نمایش کشتی کج اشتباه گرفته است. شاید این نگاه به ظاهر کوچک، بزرگترین اشتباه دشمن و قرن حاضر باشد، چراکه، در تمدن ایران زمین، حتی در بازی نیز، منش پهلوانی حاکم است.
یک ایرانی کُشتی بلد تاریخی هرگز به دروغ بازی نمیکند، هرگز به میدان بی احترامی نمیکند، هرگز میدان را با حیله نمی بَرد و هرگز به مردم خودش و جهانش، نگاه کج ندارد. این همان معنای تمدنی است که فهمش برای همه راحت نیست. برای فهم این نگاه بزرگمنشانه ایران، یا باید ایرانی باشید یا بزرگ!
آشنایی با مدار حقیقت جنگ همیشه آرام بخش است.
ارسال دیدگاه