تهران (پانا) - دعا، حداقلِ وظیفه بندگی ماست. و اگر همین حداقل را هم به جا نیاوریم، از چشم محبوب، میافتیم و از دیدار دلدار محروم میشویم. آنچه مهم است و جا دارد انسان از شوق آن، جامه دِرَد و جان سِپُرد، این است که با هر دعا، به درگاه خدا بار عام مییابیم و حضرت دادار، از باب "ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَكُمْ" ندایمان را لبیک میگوید.
