سالهاست که گفتهایم و گفتهاند، نوشتهایم و نوشتهاند، تصویب کردهایم و تأکید کردهاند که آموزش و پرورش زیربناست به این معنا که برای برپا کردن هر مفهوم پایداری باید میان آن مقوله و نظام تعلیم و تربیت پیوند برقرار شود تا استوار بماند؛ اما این گزاره که به ظاهر معارضی ندارد و در سطح کلام از توافقی همگانی حکایت میکند در واقع از چه سخن میگوید و کدام حقیقت را در دل خود جای داده است؟