اسلامشهر(پانا)-هوای دمادم سحرِ وداع را به نفس کشیدم. راه افتادیم تا به بزرگترین اقیانوسِ انسانیِ اقتدار برسیم. هنوز به ایستگاه متروی مورد نظر نرسیده بودیم که تهران، دیگر تهران نبود؛ کربلایی شده بود در آستانه اربعین. کولهپشتیهایی بر دوش، چادرهای افراشته در مسیر، چفیههای رنگارنگِ نشسته بر شانهها و البته پرچمهای در اهتزاز که یک عبارت را فریاد میزدند: «یا لَثارات».