جوادآباد(پانا)-شیخ فریدالدین ابوحامد محمد بن ابراهیم عطار نیشابوری،که در تاریخ ادبیات و عرفان ایران با نام عطار نیشابوری شناخته میشود، یکی از بزرگترین شاعران، عارفان و نویسندگان قرن ششم و هفتم هجری قمری است. او که در نیشابور، یکی از مراکز مهم فرهنگی و علمی ایران در آن دوران، میزیست، علاوه بر شغل عطرفروشی که نام خانوادگیاش نیز از آن برگرفته شده، عمیقاً در وادی عرفان و سلوک الی الله سیر کرد و آثار جاودانهای را از خود به یادگار گذاشت.