بدون تعارف با «شاد»

شادی ما در اردوهایی بود که شاید کم بود، ولی از ته دل می خندیدیم. روزهایی بود که در زنگ های تفریح دور هم جمع می شدیم و بازی می‌کردیم؛ روزهایی که بیدار شدن، آن هم در آن وقت صبح برایمان سخت بود ولی می ارزید به لحظه لحظه های گذراندن در کلاس درس و مدرسه.

امسال که تحصیل مجازی است و می توانم بگویم سال تحصیلی متفاوتی خواهد بود. سالی که در ذهن تک تک آنهایی که در این سال ها تحصیل می‌کنند به جا خواهد ماند.

برای مایی که بیشتر تحصیل‌مان حضوری بوده، کنار آمدن با این اوضاع کمی دشوار است. حالا در جایی به نام شبکه شاد هستیم. شبکه اجتماعی دانش آموزی که حسابی سرش شلوغ است و به قدری خسته می شود که پیام‌ها را دیر به دست صاحبانش می رساند.

شبکه ای که قرار بود با توجه به اسمش شادی بیاورد، ولی کوله باری از غم و نمره منفی را برای ما داشته است.

مسلما وقتی پیام‌ها دیر می‌رسند پیامدهایی نیز به همراه دارد و با وجود دلسوز بودن معلم‌ها در آموزش مجازی اما با دیر جواب دادن ما نمره منفی گذاشته می شود تا دیگر دیر نکنیم. غافل از اینکه ما اگر سرعت تایپ یا صدای مان هم مانند سرعت نور باشد، شاد باید زحمت کشیده و برساند.

«کوثر» دانش آموز سال دهم رشته تجربی است به مشکلاتی که شبکه شاد دارد اشاره می‌کند و میگوید: همه ما کمال تشکر را از سازندگان این برنامه داریم و دست بوسشان هستیم ولی اگر همین برنامه باشد فکر نکنم با لطف دبیران و شرایط شبکه شاد نمره ای برای ما باقی بماند و ما شاد شویم.

«محیا» دانش آموز سال دهم نظرش را این گونه عنوان کرد: به نظر من برنامه شاد امکاناتش از زمان گذشته تاکنون بهتر شده، اما همچنان مشکلات زیادی وجود دارد. عملا شبکه ضعیف است بخصوص در زمان های صبح ترافیک اینترنتی و... وجود دارد. در شبکه شاد مشکلات بسیار از جمله بالا نیامدن و نرفتن پیام و... وجود دارد. اگر قرار باشد به صورت دائمی از برنامه شاد استفاد کنیم، واقعا امکان پذیر نیست به خصوص در زمان آزمون ها و...

«کیانا» یکی دیگر از دانش آموزانی است که در مورد شاد گفت: اکثر دانش‌آموزان به دلیل این‌که در منزل هستند از اینترنت ثابت خانگی استفاده می‌کنند، متأسفانه اینترنت خانگی با قطع و وصلی زیادی روبرو است و این امر موجب می‌شود که استرس در دانش‌آموز زیاد شود. بارها به دبیران پیام می دهیم که من از کلاس جا مانده‌ام، مباحث و مطالب را دریافت نکرده‌ام، به طور مثال آزمونی را که در شبکه «شاد» برگزار و زمان برای آن تعیین می‌کنند، وقتی که به پایان می‌رسد، دبیران باید گروه را ببندند، اما برخی از دانش‌آموزان به دلیل این‌که هنوز نتوانسته‌اند تکالیف خود را ارسال کنند، بعد از پایان کلاس تازه این مطالب و تکالیف را از طریق «چت شخصی» برای دبیران ارسال می‌کنیم تازه اگر دبیرانمان قبول کنند.

کیانا در ادامه با تاکید بر این‌که، این عوامل موجب ایجاد استرس شدید در دانش‌آموز می‌شود، می گوید: این استرس ها برای دانش‌آموزان خیلی اذیت ‌کننده است.

یکی از والدین هم در این‌باره به پانا می گوید: یاسمین دخترم دانش آموز سال سوم دبستان است. هر روز من همراه دخترم در تلاش هستیم وارد شبکه شاد شویم؛ بعضی روزها آخر کلاس تازه ما وارد می شویم. حتی بعضی روزها به قدری اینترنت ضعیف است که تمام ساعت کلاس صرف حضور و غیاب می شود.

یکی از دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم نیز بیان می‌کند: زمانیکه در مدرسه بودیم و در فضای صمیمانه و دوستانه کلاس قرار می‌گرفتیم، حس رقابت بین دانش‌آموزان آنقدر هیجان‌انگیز بود که باعث تلاش بیشتر دانش‌آموزان می‌شد، اما با شرایط فعلی و جایگزینی کلاس درس حقیقی با مجازی و کیفیت پایین اپلیکیشن شاد، دیگر حالی برای درس خواندن باقی نمی گذارد.

یکی دیگر از دانش آموزان مقطع متوسطه دوم گفت: مشکلات شبکه شاد را که همه می دانند ما علاوه بر این مشکلات هنوز دبیر زیست شناسی که جزء دروس تخصصی است نداریم. دانش آموزان سال دوازدهم هم دبیر زیست ندارند. آیا این عدالت آموزشی است؟

*ثنا رفیعا، خبرنگار دانش آموز پانا در منطقه یک تهران