من روایتگر تاریخم

تاریخ می نویسد اما من روایت میکنم؛

تاریخ می نویسد اما من روایت میکنم که من روایتگر تاریخم؛

تاریخ نام ماکان را می نویسد اما من بدن گمگشته ی او و دل داغ دیده و بی تاب مادرش را روایت می کنم؛

تاریخ نام ۱۶۸ کودک مینابی را می نویسد اما من درد ۹۰ میلیون نفر را روایت می کنم...

تاریخ بسته شدن تنگه هرمز را می نویسد اما من بازشدن در های امید الهی را روایت می کنم. 

تاریخ از تعطیلی مدارس می نویسد اما من تدریس معلم را در خانه اش روایت می کنم...

تاریخ اسم آمریکا را به عنوان آغاز کننده ی جنگ می نویسد اما من خائنین به ساحت مقدس وطن را به عنوان زمینه ساز جنگ روایت می کنم...

تاریخ می نویسد ؛ می نویسد اما من روایت می کنم... 

روایت می کنم برادر با غیرتم را که پای لانچر دست و پای خود را از دست داد اما ایمانش را نه ؛ روایت می کنم معلم هایی که کلاس درس کوچکشان با شهادت تعطیل شد اما کلاس ایثار و فداکاری آنها هنوز دانش آموز تربیت می کند ؛ روایت می کنم دست هایی که به سوی خدا دراز شد و سرهایی که به سجده در آمد...

آری! من روایتگر تاریخم...