چهاردانگه (پانا) - در شامگاهان بیست و هشتم ذی الحجه، آسمان بیابان سرخ سوزان به رنگ نیلگون مینشست و خورشید از حجاب افق، واپسین نگاههای زرین را به ریگزاران هدیه میکرد. کاروانیان از حجه الوداع بازمیگشتند، دلهایشان هنوز در طنین تلبیه می لرزید و چشمهاشان از اشک دیدار کعبه تر بود. محمد رسول الله (ص) بر فراز کوهی از جهاز شتران، مهدی از نور ساخت و دست علی (ع) را چون شاخه سدره المنتهی بالا برد و بلند گفت مَن کُنتُ مَولاه فَهذا عَلِیٌّ مَولاه.