تهران (پانا) - سریال «ساهره» را باید از آن دست آثاری دانست که با فاصله گرفتن از روایتهای سرراست و قابلپیشبینی، مخاطب را به مشارکت فعال در کشف داستان دعوت میکند. این مجموعه با تکیه بر ساختاری غیرخطی و فضایی رازآلود، توانسته تجربهای متفاوت از تماشای یک درام تلویزیونی خلق کند؛ تجربهای که بیش از آنکه بر پاسخهای آماده استوار باشد، بر پرسش، تعلیق و کشف تدریجی بنا شده است.