تهران (پانا) - کنش تهاجمی امریکا و اسراییل علیه ایران و در دوران دونالد ترامپ به گونهای ساماندهی شده که نشانههایی از «مهار راهبردی»، «فرسایش تاکتیکی»، «جنگ پیشدستانه» و «چرخشهای دیپلماتیک» را با یکدیگر پیوند میدهد. جنگ علیه ایران شکل جدیدی از منازعه راهبردی و رقابتهای تاکتیکی در محیط منطقهای را منعکس ساخته است.
تهران (پانا) - گام نخستین جنگ امریکا و اسراییل علیه ایران از خرداد 1404 در فضای «ابهام دیپلماتیک» شکل گرفت. ایالات متحده همواره تلاش داشت تا ایران را در وضعیت «غافلگیری تاکتیکی» قرار دهد. قابلیتهای فناورانه و شبکههای اطلاعاتی بازیگران مداخلهگر نظم منطقهای و نظام جهانی را میتوان در زمره عواملی دانست که ایران با نشانههایی از «شوک و بُهت» روبهرو شد.
تهران (پانا) - سیاست امنیتی امریکا همواره نشانههایی از ابهام راهبردی را به نمایش گذاشته است. علت اصلی چنین رویکردی را میتوان در معادله قدرت و تغییرات پایانناپذیر فضای سیاسی و بینالمللی دانست.
تهران (پانا) - مذاکرات ژنو را میتوان نقطه عطفی در سرنوشت کنش سیاسی و راهبردی ایران و ایالات متحده دانست. برخی نظریهپردازان به این موضوع توجه و اشاره دارند که ایالات متحده از «دیپلماسی فریب» بهره گرفته و تلاش دارد تا زمینه «غافلگیری تاکتیکی» مجدد را برای ایران به وجود آورد.
نگاه سطحی به سیاست بینالملل، از سوی هر گروهی که شکل گیرد، مخاطرهساز خواهد بود. این واقعیت درسی آموزنده برای کارشناسان وزارت امور خارجه یا سایر تحلیلگران است. تحلیلگران موضوعات منطقهای و گروههای اپوزیسیون نیازمند درک و شناخت واقعیتهای امنیت منطقهای خواهند بود.
واقعیتهای سیاست خارجی ایران بیانگر آن است که برجام با فراز و نشیبهای خود هنوز ادامه دارد. اگرچه ایران و ایالاتمتحده رویکردهای متفاوتی در ارتباط با سیاستهای منطقهای دارند، اما واقعیت آن است که میتوان برجام را خارج از تفاوتهای ادراکی دو کشور ایران و آمریکا درباره شکلبندیهای امنیت منطقهای به نتایج مثبت و موثری رساند. واقعیتهای موجود بیانگر آن است که روند دیپلماسی ایرانی مبتنی بر نشانههایی از چندجانبهگرایی، همکاریهای سازنده، حفاظت از دیپلماسی و نهاییسازی…
مذاکرات وین از اواسط اسفند در وضعیت «تعلیق مرحلهای» قرار گرفت. دیپلماتهای ایران و سایر کشورها امیدوار بودند که زمینه برای حل و فصل مشکلات فراروی ایران، ایالات متحده و کشورهای اروپایی فراهم شود. واقعیت آن است که بحران اوکراین تاثیر خود را بر فضای دیپلماسی هستهای ایران در وین و مذاکرات جانبی مربوط به آن، بر جا گذاشته است.
تهران (پانا) - رهبر انقلاب در سخنرانی تلویزیونی به مناسبت عید مبعث با اشاره به سیاست بحرانسازی رژیم مافیایی آمریکا، درباره بحران اوکراین گفتند: «اساساً رژیم ایالات متّحدهی آمریکا، یک رژیم بحرانساز و بحرانزیست است؛ از بحران تغذیه میکند، ارتزاق میکند؛ از بحرانهای گوناگون در اطراف عالم ارتزاق میکند... امروز به نظر من، اوکراین هم قربانی همین سیاست است. امروز قضایای اوکراین هم مربوط به همین سیاست آمریکا است. آمریکا اوکراین را به این نقطه کشاند.»
بحران اوکراین بسیاری از تحلیلگران موضوعات منطقهای و بینالمللی را با نشانههایی از شوک و ابهام روبهرو ساخت. تحلیلهای ارائه شده در یک ماه گذشته هیچ یک معطوف به کنش نظامی و اقدامات ژئوپلیتیک در اوکراین نبوده است.
درباره روند دیپلماسی هستهای وین روایتهای متعارض و متفاوتی ارائه میشود. آژانسهای خبری از یکسو نسبت به احتمال دیدار مستقیم مقامهای ایرانی و آمریکایی در وین حساسیت نشان داده و موضوعی را مطرح کردند که هنوز از سوی مقامات رسمی دو کشور مورد پذیرش قرار نگرفته است.
