به گزارش خبرنگار فرهنگي پانا ،خسرو شکيبايي زاده ۷ فروردين ۱۳۲۳ تهران ، درگذشت ۲۸ تير ۱۳۸۷ ساعت ۴ صبح در بيمارستان پارسيان تهران به دليل سرطان کبد و نارسايي قلبي .

وي کارنامه منحصر به فردي را در سينما ،تئاتر و تلويزيون ايران به جا گذاشته است .او تحصيلاتش را در رشتهٔ بازيگري در دانشکده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران به پايان برد.

خسرو شکيبايي تا پيش از انقلاب فقط در عرصه تئاتر فعاليت داشت و فعاليت حرفه‌اي در عرصه سينما را با بازي در فيلم «خط قرمز» (مسعود کيميايي - ۱۳۶۱) آغاز کرد. او در نزديک به ۴۰ فيلم سينمايي بازي کرد.

بازي در نقش حميد هامون در فيلم هامون ساختهٔ داريوش مهرجويي يکي از ماندگارترين نقش‌هايي است که ايفا کرده‌است.

 آغاز کار هنري او به اين شکل بود ، خسرو شکيبايي که در ۷ فروردين ماه سال ۱۳۲۳ در خيابان مولوي تهران به دنيا آمد. در شناسنامه نامش «خسرو» است ولي خانواده و نزديکان او را «محمود» صدا مي‌کردند.

 پدر خسرو سرگرد ارتش بود و وقتي او ۱۴ ساله بود بر اثر سرطان از دنيا رفت. او قبل از اينکه وارد عرصه تئاتر شود، در حرفه‌هايي چون خياطي و کانال‌سازي وآسانسورسازي کار مي‌کرد.

 در ۱۹ سالگي براي اولين بار روي صحنه تئاتر رفت و بعد از مدتي به عباس جوانمرد، معرفي و به صورت کاملا حرفه‌اي بازيگر تئاتر شد.

 وي فارغ التحصيل بازيگري دانشکده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران بود و فعاليت هنري خود را از سال ۲۱۳۴ تاسيس با بازيگري تئاتر آغاز کرد، ۵ سال بعد يعني در سال ۱۳۴۷ وارد حرفهٔ دوبلوري شد.

 ابراهيم آبادي در خاطرات خود از خسرو شکيبايي اينگونه ياد مي کند ، اولين بار من از شکيبايي دعوت کردم که در کنار ما در گروه تئاتري که در سال 42 تشکيل داده بوديم قرار گيرد ، اما درابتدا خسرو نپذيرفت که به ايفاي نقش بپردازد ،اما با صحبتهايي که با او داشتم قبول کرد که در اين کار بازي کند .

 آبادي در ادامه درباره شکيبايي مي گويد ، من به علت تحصيلات به خارج از کشور رفتم ، زماني که از اين سفر بازگشتم خسرو ديگر آن جوان 19 ساله که اولين کار تئاتر را در ايران با من و گروه انجام داده بود نبود و براي خود اسم و رسمي به هم زده بود اما هنوز هم رفتار و منش روز اولش را با خود حمل مي کرد و خسرو ديگر هامون سينما بود و مدرس سيما اما باز هم همان جوان سبزه تئاتر ايران بود .

وي که در آخرين کار تلويزيوني شکيبايي در سيما با او همبازي بود درباره خاطرات آن روز خود مي گويد ، خسرو در آن زمان در شرايط خوبي از لحاظ جسمي قرار نداشت و حتي در کنار خود يک پرستار را مي ديد اما هنوز هم در کار خود راسخ و خستگي را نمي شناخت و تمام گروه از بودن در کنارش لذت مي برديم .

فيزيکدانهاي تئاتر ، منتظر شکيباي شکيبايي 

شکيبايي فعاليت هنري خود را از سال ۱۳۴۲ با بازيگري تئاتر آغاز کرد. در ۱۹ سالگي براي اولين بار روي صحنه تئاتر رفت و بعد از مدتي به عباس جوانمرد، معرفي و به صورت کاملاً حرفه‌اي بازيگر تئاتر شد. از جمله نمايش هايي که وي در آنها ايفاي نقش نموده است، مي‌توان به سنگ و سرنا، همه پسران من، شب بيست و يکم و بيا تا گل بر افشانيم اشاره کرد. او چندين نمايش تلويزيوني مانند فيزيکدان ها و هنگامه شيرين وصال را هم در کارنامه دارد. ۵ سال پس از ورود به تئاتر، يعني در سال ۱۳۴۷ وارد حرفهٔ دوبلوري شد و مدت کوتاهي نيز در زمينه دوبله به فعاليت پرداخت.

هامون سينما متولد مي شود

شکيبايي نخستين بار در سال ۱۳۵۳ در فيلم کوتاه و ۱۶ ميليمتري «کتيبه» به کارگرداني فريبرز صالح مقابل دوربين رفت. در سال 1361 در حالي که مشغول بازي در نمايش «شب بيست و يکم» بود، مورد توجه مسعود کيميايي قرار گرفت و با بازي در نقش کوتاهي در فيلم خط قرمز (مسعود کيميايي-۱۳۶۱) به سينما آمد و تا سال ۱۳۶۸ نقش آفريني‌هايي کرد. از جمله در فيلمهاي دزد و نويسنده، ترن و رابطه خوب ظاهر شد. اما از بعد از بازي در فيلم هامون (داريوش مهرجويي-۱۳۶۸) بود که نام خسرو شکيبايي بر سر زبان‌ها افتاد. او براي بازيش در همين فيلم از «هشتمين جشنواره فيلم فجر»، سيمرغ بلورين دريافت کرد و تحسين منتقدان و مردم را برانگيخت.

 خسرو شکيبايي از سال 1368 به بعد، ديگر نتوانست از جلد حميد هامون بيرون بيايد و حميد هامون را در انواع اقسام لباس ها و تيپ هاي مختلف تکرار کرد. اما توانايي هاي انکار ناپذيرش را در چند فيلم به معرض نمايش گذاشت: بازي تاثيرگذار او در دو فضاي کاملاً متفاوت در فيلم کيميا و کاغذ بي خط.

او براي بازي در فيلم کيميا (احمد رضا درويش-۱۳۷۳) بار ديگر برنده سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش اول از سيزدهمين جشنواره فيلم فجر شد. او سومين سيمرغ خود را هم را براي بازي در نقش عادل مشرقي فيلم سالاد فصل (فريدون جيراني) گرفت. از آخرين افتخارات شکيبايي هم ديپلم افتخار براي فيلم اتوبوس شب (کيومرث پوراحمد) بود. شکيبايي آخرين جايزه‌اش را از ششمين جشن ماهنامه «دنياي تصوير» براي بازي در فيلم «کاغذ بي خط» دريافت کرد.

پس از گذشت نزديک به ۲۲ سال از اولين حضورش در فيلم کيميايي، در فيلم حکم (۱۳۸۳) باري ديگر در فيلم وي در کنار عزت الله انتظامي ايفاي نقش کرد.

 در ۹ تيرماه ۱۳۸۷ در دومين جشن منتقدان سينمايي، جايزه يکي از برترين بازيگران سي سال سينماي پس از انقلاب را گرفت. او همچنين در بيست و ششمين جشنواره فيلم فجر، بازيگر و گوينده تيزر جشنواره بود

بازيگري براي سيما که از سينما ،تئاتر مي آيد 

شکيبايي در سال 1354، يعني يک سال بعد از اولين حضور او در فيلم کوتاه «کتيبه»، به دعوت محمد رضا اصلاني در سريال «سمک عيار» ايفاي نقش کرد و پس از آن در سريال هايي چون لحظه، کوچک جنگلي، مدرس، روزي روزگاري، خانه سبز، کاکتوس، آواز مه، تفنگ سر پر و در کنار هم.

او در تلويزيون هم موفق بود. از همان زمان که در نقش «سيد حسن مدرس» بازي کرد و آن مونولوگ طولاني معروفش را اجرا کرد. تا کار هاي به ياد ماندني اي همچون روزي روزگاري، خانه سبز، کاکتوس، تفنگ سر پر و در کنار هم.

شکيبايي در چند فيلم تلويزيوني هم به ايفاي نقش پرداخت. فيلم آخرين نقش‌آفريني اين هنرمند در فيلم تلويزيوني پيوند (سعيد عالم‌زاده) و آخرين نمايش فيلمش، آشيانه‌اي براي زندگي (حميد طالقاني) بود که به مناسبت روز پدر از تلويزيون پخش شدو در کنار ابراهيم آبادي که اولين کار تئاتر خود را آغاز کرد قرار گرفت .

از خسرو شکيبايي علاوه بر هنرنمايي در نقش آفريني سينما و تئاتر و تلويزيون، برخي از سروده‌هاي فروغ فرخزاد، سهراب سپهري، سيد علي صالحي و محمدرضا عبدالملکيان را به صورت دکلمه اجرا شده است ،که نوارهاي آن در بازار صوت و تصوير به فروش مي رسد .

خسرو سينما هميشه زنده است 

شکيبايي در ساعت ۴ صبح جمعه ۲۸ تيرماه ۱۳۸۷ در سن ۶۴ سالگي در اثر بيماري عارضه قلبي[۶] در بيمارستان پارسيان تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان گورستان بهشت زهرا دفن شد. او مدت‌ها از عارضه سرطان کبد رنج مي‌برد.

 در پي اين رويداد، محمد خاتمي رئيس جمهور سابق ايران، غلامعلي حداد عادل رئيس کميسيون فرهنگي مجلس و عزت‌الله ضرغامي رئيس سازمان صدا و سيما پيام تسليت صادر کردند، همچنين وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي، پيام تسليت محمود احمدي‌نژاد، رئيس جمهوري اسلامي ايران را در مراسم تشييع پيکر «خسرو شکيبايي» اعلام داشت.

جوايزي را که عمو خسرو به خود اختصاص داد .

 برنده سيمرغ بلورين جشنواره فيلم فجر:
 
بهترين بازيگر نقش اول مرد (هامون)، دوره ۸ (مسابقه سينماي ايران) - سال ۱۳۶۸ 

بهترين بازيگر نقش اول مرد (کيميا)، دوره ۱۳ (مسابقه سينماي ايران) - سال ۱۳۷۳

بهترين بازيگر نقش مکمل مرد (سالاد فصل)، دوره ۲۳ (مسابقه سينماي ايران) - سال ۱۳۸۳

ديپلم افتخار بهترين بازيگر نقش اول مرد (اتوبوس شب)، دوره ۲۵ (مسابقه سينماي ايران) - سال ۱۳۸۵ 

نامزد سيمرغ بلورين جشنواره فيلم فجر:

بهترين بازيگر نقش اول مرد (يکبار براي هميشه)، دوره ۱۱ جشنواره فيلم فجر (مسابقه سينماي ايران) - سال ۱۳۷۱ 

بهترين بازيگر نقش اول مرد (سايه به سايه)، دوره ۱۵ جشنواره فيلم فجر (مسابقه سينماي ايران) - سال ۱۳۷۵ 

بهترين بازيگر نقش اول مرد (کاغذ بي خط)، دوره ۲۰ جشنواره فيلم فجر (مسابقه سينماي ايران) - سال ۱۳۸۰ 

لوح زرين بهترين بازيگر مرد سايت ايران اکتور (بهترين‌هاي سال):

برنده لوح زرين بهترين بازيگر مرد (کاغذ بي خط)، دوره ۳ - سال ۱۳۸۲ 

نامزد لوح زرين بهترين بازيگر مرد (سالاد فصل)، دوره ۶ - سال ۱۳۸۴ 

نامزد لوح زرين بهترين بازيگر مرد (حکم)، دوره ۶ - سال ۱۳۸۴ 

نامزد دريافت جايزه بهترين بازيگر نقش اول مرد از اولين جشن سينماي ايران (ماهنامه گزارش فيلم - 1370)، براي بازي در فيلم «ابليس» 

برنده آهوي بلورين مردم براي بهترين بازيگر نقش اول مرد از سومين جشن سينماي ايران (ماهنامه گزارش فيلم - 1372)، به پاس بازي در فيلم «يک بار براي هميشه»
 
نامزد دريافت آهوي بلورين مردم براي بهترين بازيگر نقش دوم مرد از سومين جشن سينماي ايران (ماهنامه گزارش فيلم - 1372)، براي بازي در فيلم «سارا»

کسب رتبه دوم نظر سنجي ماهنامه گزارش فيلم (1373)، براي انتخاب بهترين بازيگران سينماي ايران

نامزد دريافت آهوي بلورين مردم براي بهترين بازيگر نقش اول مرد از ششمين جشن سينماي ايران (ماهنامه گزارش فيلم - 1375)، براي بازي در فيلم «کيميا» 

برنده آهوي بلورين مردم بازيگر برگزيده سينماي دفاع مقدس از ششمين جشن سينماي ايران (ماهنامه گزارش فيلم - 1375)، براي بازي در فيلم «کيميا»
 
برنده جايزه بهترين بازيگر مرد ، براي فيلم خواهران غريب در جشنواره بين‌المللي فيلم پيونگ يانگ 

ياد و نام او هميشه زنده خواهد ماند .

انتهاي پيام /