در روزهای کرونایی هم کار می‌کنم

تهران (پانا) - فرشاد فدائیان چهار پروژه در دست تولید دارد و می گوید افسرده ماندن یا پرکار بودن در این شرایط کرونایی به نوع نگاه آدم‌ها به زندگی بازمی‌گردد.

فرشاد فدائیان یکی از کارگردانانی است که همزمان با شیوع بیماری کرونا در ایران همراه پسرش فراز مشغول تولید مستندی از روزگار قرنطینگی‌شان شد. با گذشت حدود دو سال ازشیوع این بیماری و در شرایطی که بسیاری از پروژه‌های مستند تعطیل شده‌اند این مستندساز همچنان پرکار است.

فدائیان درباره فعالیت‌های اخیرش گفت: چهار طرح در دست تولید دارم و همچنان سفرهای عکاسی ام هم ادامه دارد. پروژه ای در بلوچستان با عنوان «مردی با یک استکان چای شن»، پروژه ای با نام «تلکابن، درختی که موسی دوست نداشت»، پروژه ای در حاشیه کویر با عنوان «قلعه باغشا، مزرعه مرتضا» و مستندی هم با نام «پوست دیگر، تکنگاری یک پاره ی کویری» دارم که در حال تولید هستند.

وی افزود: تصویربرداری «قلعه باغشا، مزرعه مرتضا» این هفته تمام شد و «پوست دیگر، تکنگاری یک پاره ی کویری» هم پروژه ای است که 16 سال پیش بخش هایی از تصویربرداری آن را انجام داده بودم و باید این زمان می گذشت تا مجددا باقی کار را تصویربرداری کنم.

کارگردان «اتودهای قرنطینگی» با بیان این که در روزهای کرونایی فعالیتش حتی از گذشته بیشتر شده است، اظهار کرد: موضوعاتی مثل کرونا همیشه هست و به شکل های مختلف در زندگی ما تکرار خواهد شد. افسرده ماندن یا پرکار بودن در این شرایط به نوع نگاه آدم ها به زندگی بازمی گردد. مرگ در هر حال از راه می رسد اما باید در این مدت با مراقبت به زندگی و کار همچنان ادامه داد.

این مستندساز با تاکید بر این که هیچ گاه در انتظار از راه رسیدن بودجه برای تولید فیلم نمی ماند، بیان کرد: همیشه ساخت فیلم را شروع می کنم و خود فیلم راه خودش را می رود. خیلی ها درباره مستند «اتودهای قرنطینگی» معتقدند که تنها فیلمی است که در فضای خصوصی تر و متناسب با حال و هوای قرنطینه ساخته شده است. برای ساخت این فیلم به پسرم گفتم بیا شروع کنیم و اپیزودهایی را که می گیریم در اینستا منتشر می کنیم. از ابتدا بنا نبود این اپیزودهای مجزا به یک فیلم کامل تبدیل شود اما طی روزها و شب‌هایی که به این اپیزودها اضافه می‌شد تا رسیدن به ۱۴ اپیزود، خود به خود این نتیجه به دست آمد.